Ubodzy będą jedli do syta, chwalić będą Pana ci, którzy Go szukają. «Niech serca ich żyją na wieki». (Ps 22,27)
יֹאכְלוּ עֲנָוִים׀ וְיִשְׂבָּעוּ יְהַלְלוּ יְהוָה דֹּרְשָׁ֑יו יְחִי לְבַבְכֶם לָעַד׃
φάγονται πένητες καὶ ἐμπλησθήσονται καὶ αἰνέσουσιν κύριον οἱ ἐκζητοῦντες αὐτόν ζήσονται αἱ καρδίαι αὐτῶν εἰς αἰῶνα αἰῶνος.
Edent pauperes et saturabuntur; et laudabunt Dominum, qui requirunt eum: „Vivant corda eorum in saeculum saeculi!”.
Czasownik שָׂבַע (saba`) ukazuje ideę bycia napełnionym, nasyconym i zaspokojonym. Odnosi się zarówno do głodu fizycznego, jak i do doświadczenia obfitości i pełni w różnych obszarach życia.
Podobnie jak nasycenie może dotyczyć różnych potrzeb człowieka, tak również ubóstwo nie ogranicza się jedynie do wymiaru materialnego. Możemy doświadczać ubóstwa duchowego, zmagać się z własnymi słabościami czy brakami, które być może towarzyszą nam już od dłuższego czasu.
Dzisiejsze Słowo przynosi nam jednak nadzieję: Bóg jest w stanie nas nasycić! Wie, jak zaspokoić nasze głody, pragnienia, całe nasze ubóstwo.
