Nadzieja z cierpienia: Tajemnica Matki Bożej Bolesnej

Siedmiu kupców z Florencji, reformator św. Bernardyn z Sieny, polski kaznodzieja bł. Władysław z Gielniowa, założyciel pasjonistów św. Paweł od Krzyża oraz młody zakonnik św. Gabriel Possenti – żyli w zupełnie odmiennych epokach i realiach. Połączyło ich jednak wspólne odkrycie, któremu poświecili swoje życie: w najcięższych życiowych doświadczeniach człowieka ma wsparcie współcierpiącej Matki.

Więcej artykułów znajdziesz na stronie głównej: ewtn.pl

Źródło: EWTN Polska
Photo credit: Autorstwa Mistrz Ołtarza Stauffenbergów – Praca własna, Alsace, Haut-Rhin, Colmar, Musée d'UnterLinden : la descente de Croix, les larmes de Marie., vincent desjardins, 2008-12-27 10:33, CC BY 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=11130757
Tekst został przetłumaczony i opracowany na podstawie oryginalnych materiałów źródłowych przez EWTN Polska.
Jeśli chcesz być na bieżąco zapraszamy do zapisania się do newslettera.

Kościół obchodzi wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Bolesnej 15 września, dzień po święcie Podwyższenia Krzyża Świętego 14 września. Tajemnica współodczuwania cierpienia i przeżywanie bólu przez Matkę jest stale obecna w każdym pokoleniu. Nadzieja dla człowieka płynie z przeżywania bólu we wspólnocie i miłości, w głębokiej solidarności.

Kultu Matki Bolesnej sięga ewangelicznej historii o ofiarowaniu Jezusa w świątyni: Oto prorok Symeon zwrócił się do Maryi z proroctwem: „A Twoją duszę miecz przeniknie” (Łk 2, 35). Przepowiednia ta dotknęła całego życia Maryi, aż do pełnego zjednoczenia z Synem w trakcie wydarzeń na Golgocie.

Z tej mistycznej, matczynej intuicji współodczuwania utrwalił się w XIV wieku wyraźny duchowy nurt: kanon Siedmiu Boleści Maryi, obejmujący wydarzenia od ucieczki do Egiptu, przez poszukiwania zagubionego 12-letniego Jezusa, aż po Jego śmierć na krzyżu i złożenie ciała do grobu.

Tytuł Matki Bożej Bolesnej odnosi się do Maryi przeżywającej głębokie cierpienie z powodu odrzucenia, męki i śmierci Jej Syna. Określenie to wskazuje na Matkę, która towarzyszyła Jezusowi na całej drodze zbawienia – od ucieczki przed zagrożeniem w dzieciństwie aż po obecność pod krzyżem. Dla chrześcijan to jasne świadectwo: Maryja zna ludzki ból z własnego doświadczenia; rozumie cierpienie każdego, jak ból swojego dziecka.

• Pobożność i szacunek wobec Cierpiącej Matki wykształciła odrębne formy modlitwy: Koronka do Siedmiu Boleści Maryi, propagowana przez zakon serwitów, która rozważa siedem trudnych wydarzeń z życia Maryi połączonych z modlitwą Zdrowaś Maryjo.
• Litania do Matki Bożej Bolesnej, ułożona przez papieża Piusa VII (XVII wiek)

Artyści wyrażali matczyny ból językiem sztuki, czego najdoskonalsze przykłady stanowią:

• Pietà Michała Anioła (Watykan): najbardziej znane przedstawienie Maryi z ciałem ukrzyżowanego Syna;
• Virgen de la Macarena (Sewilla, Hiszpania): słynna figura ze szklanymi łzami, będąca sercem znanych na cały świat procesji Wielkiego Tygodnia.
• Sekwencja Stabat Mater: Średniowieczny hymn pasyjny, który zainspirował dziesiątki najwybitniejszych kompozytorów w historii muzyki.
• Polska tradycja zrodziła unikalne w skali światowej nabożeństwo pasyjne Gorzkie Żale.

Miejsca kultu Matki Bożej Bolesnej:

• Sanktuarium w Licheniu Starym: z obrazem przedstawiającym Maryję z białym orłem na piersi, spoglądającą na symbole męki Syna;
• Sanktuarium w Limanowej: chroniące XV-wieczną gotycką Pietę przedstawiającą bolesną Matkę trzymającą ciało Jezusa;
• Sanktuarium w Skarżysku-Kamiennej: wierna kopia słynnego słowackiego sanktuarium w Šaštínie.
• Šaštín (Słowacja): narodowe sanktuarium Słowaków z cenną, XVI-wieczną figurą Matki Bożej Bolesnej.
• Kibeho (Rwanda): miejsce jedynych uznanych przez Kościół objawień w Afryce, gdzie Maryja przypomniała światu o modlitwie Koronką do Siedmiu Boleści.

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ:

Triumf Drzewa Życia. Jak narzędzie rzymskiej hańby stało się sercem chrześcijaństwa