Marsz dla Życia w Hadze. Rekordowa frekwencja pokazuje, iż walka wciąż trwa

23 godzin temu

Pod bezchmurnym niebem tysiące obrońców życia przeszły 14 listopada ulicami centrum Hagi. Organizatorzy poinformowali, iż w marszu wzięło udział rekordowe 15 tys. osób. Wielu uczestników zwracało uwagę, iż tegoroczny tłum był wyraźnie liczniejszy niż przed rokiem.

Marsz rozpoczął się na Malieveld, rozległym zielonym terenie położonym około 15 minut pieszo od holenderskiego parlamentu. Zanim uczestnicy wyruszyli w kierunku centrum miasta, wysłuchali przemówień liderów ruchu pro-life i osób zaangażowanych w działalność publiczną. Nieśli niebieskie, czarne i żółte transparenty z hasłami: „Za społeczeństwem wolnym od aborcji”, „Prawa człowieka zaczynają się w łonie matki” oraz „Każdy człowiek jest cudem stworzenia”.

Holandia od dawna wyznacza kierunek przemian w zachodniej bioetyce. W 1984 roku zalegalizowano tam aborcję do 24. tygodnia ciąży, w 1994 roku zniesiono karalność surogacji, a w 2002 roku kraj ten jako pierwszy na świecie zalegalizował eutanazję.

W ostatnim czasie niepokój środowisk pro-life pogłębiły kolejne wydarzenia. W Holandii odnotowano pierwszy przypadek eutanazji dziecka poniżej 12. roku życia, a w październiku premier Rob Jetten poinformował, iż spodziewa się dziecka poczętego dzięki surogacji. Tymczasem roczna liczba aborcji w kraju zbliża się do 40 tys. Te wydarzenia najwyraźniej przyczyniły się do rekordowej frekwencji podczas tegorocznego marszu.

Jesse Kok

Przesłanie wykraczające poza granice Holandii

Organizatorzy uważają, iż tak liczna obecność uczestników niesie przesłanie daleko wykraczające poza granice kraju. „Jeśli jest to możliwe w Holandii, jednym z najbardziej zsekularyzowanych i liberalnych państw Europy, to jest możliwe również gdzie indziej” – powiedział Aletei Arthur Alderliesten, dyrektor organizacji Schreeuw om Leven (Krzyk o Życie), która przygotowała marsz.

Alderliesten przyznał, iż ruch obrońców życia doświadczył w ostatnich latach niepowodzeń na polu legislacyjnym. Nie oznacza to jednak, iż zmiana jest niemożliwa. „Nawet w zsekularyzowanym społeczeństwie jest nadzieja” – podkreślił.

Jak wyjaśnił, nadzieja ta zależy przede wszystkim od szczerej rozmowy, a nie od agresywnej konfrontacji. Zwrócił uwagę na znaczenie autentycznego dialogu z osobami popierającymi aborcję, a także na praktyczną pomoc kobietom, które znalazły się w nieplanowanej ciąży. Dotyczy to również tych, które rozważają aborcję z powodu trudności finansowych.

Zapytany, co daje mu siłę do prowadzenia marszu organizowanego przez jego stowarzyszenie od 34 lat, wskazał na wiarę. „Zmartwychwstanie Chrystusa” – odpowiedział. Zwycięstwo Chrystusa nad śmiercią daje mu, jak powiedział, „odwagę do obrony życia nienarodzonych”.

Dodał również, iż sam Jezus rozpoczął swoje ziemskie życie jako „bezbronny embrion, zależny od innych płód i nienarodzone dziecko w łonie matki”.

Marilyn Hansum

Pokojowy marsz i głośny kontrprotest

Przez cały czas marszu panowała spokojna, skupiona atmosfera. W różnych miejscach słychać było uczestników odmawiających na głos różaniec, inni śpiewali Salve Regina. Do śpiewu spontanicznie przyłączali się kolejni maszerujący, podczas gdy reszta pochodu szła w ciszy. Rodziny pchały dziecięce wózki, a niektórzy rodzice nieśli dzieci na ramionach. Wśród uczestników można było dostrzec również zakonnice, księży i zakonników.

W pewnym momencie około 80 uczestników kontrmanifestacji próbowało zagłuszyć marsz dzięki megafonów i instrumentów muzycznych. Niektórzy mieli na sobie charakterystyczne szkarłatne, długie do kostek suknie i białe czepki, znane z serialu „Opowieść podręcznej”. Trzymali transparenty z hasłami: „Nie jesteśmy maszynami do rodzenia” oraz „Twój Bóg nie jest moim ginekologiem”.

Część uczestników marszu odpowiedziała, podnosząc żółto-białe flagi Watykanu. Inni zaczęli odmawiać różaniec w intencji protestujących. Obie grupy oddzielał kanał wodny. Nie doszło do żadnych rękoczynów.

Jesse Kok

Poza stereotypami

Frouzan Moshaver, lokalna artystka i działaczka pro-life, przyznała, iż szczególne wrażenie zrobiła na niej zarówno liczebność, jak i różnorodność uczestników. Wśród maszerujących były również osoby ubrane w alternatywnym stylu czy w stroje charakterystyczne dla środowiska rockowego, co przeczy stereotypowemu wyobrażeniu o ruchu obrońców życia.

„To było niezwykle budujące zobaczyć, jak wiele osób przyszło. Różnorodność uczestników była czymś naprawdę pięknym” – powiedziała Aletei.

Moshaver opowiedziała również o kobiecie, która przejeżdżając samochodem obok marszu, wykrzykiwała pod adresem uczestników gniewne słowa. Aktywistka dostrzegła w jej zachowaniu raczej cierpienie niż wrogość. Jak zauważyła, za podobnymi wybuchami gniewu często kryje się głębsza rana, która wymaga współczucia i uzdrowienia.

Frame Grabber 1.6.4
Duke Vievermanns

Zasiewanie ziarna w całej Europie

Aleteia rozmawiała także z Marią Czernin, przewodniczącą organizacji ProLife Europe. Jej studenckie grupy działają w siedmiu krajach europejskich, prowadząc na uczelniach i w przestrzeni publicznej pokojowe rozmowy na temat aborcji.

„Nadzieję daje mi obserwowanie pokolenia, które wybiera uczciwość i staje w obronie prawdy” – powiedziała. Wskazała na studentów i młodych dorosłych organizujących akcje informacyjne oraz publicznie opowiadających się za ochroną dzieci nienarodzonych, mimo iż może się to wiązać z negatywną reakcją otoczenia.

Czernin zauważyła, iż „coraz więcej ludzi odrzuca przekonanie, iż ludzkie życie jest produktem, którego można używać, a potem wyrzucić”. Jej zdaniem dzisiejsza młodzież stara się budować kulturę, która będzie odzwierciedlać takie podejście.

Jednocześnie zaapelowała o cierpliwość. „Dzień, w którym zasiewamy w czyimś sercu ziarno życia, nie pozostało dniem zbioru owoców” – podkreśliła. „Zmiana wymaga czasu”.

Z kolei dla Irmgard Averesch, koordynatorki Holenderskiego Centrum Reformy Bioetycznej (Dutch Centre for Bio-Ethical Reform), marsz jest przede wszystkim źródłem jedności. „Przypomina mi, iż jako działacze nie jesteśmy sami w sprzeciwie wobec tej wielkiej niesprawiedliwości” – powiedziała Aletei.

Averesch przyznała, iż „czasami można naprawdę odnieść wrażenie, iż cały świat jest przeciwko nam”. Zwróciła uwagę na dominację poglądów proaborcyjnych w mediach i opinii publicznej.

Mimo to, jak podkreśliła, sama obecność obrońców życia w przestrzeni publicznej ma znaczenie. „Musimy pokazać, iż ta walka jeszcze się nie skończyła, a ruch pro-life wciąż żyje i działa”.

Czytaj także:Kościół i ruchy pro-life w Wielkiej Brytanii odpowiadają na radykalne zmiany prawa
Czytaj także:Dlaczego Narodowy Marsz Życia jest ważniejszy, niż ludzie myślą
Czytaj także:Disney pokazuje historię nienarodzonego dziecka. Nowa animacja, którą warto zobaczyć
Idź do oryginalnego materiału