Mądrość (חָכְמָה ḥoḵmāh)

Mądrość (חָכְמָה ḥoḵmāh) od rdzenia hkm, w języku hebrajskim jest najbardziej charakterystycznym terminem na określenie „mądrości” (po grecku σοφία – sophia), spośród takich jej synonimów jak: daʽat – „poznanie”; bînah – „inteligencja”; czy też „mûsar” – edukacja, formacja. Przeciwieństwem „mądrości” jest „głupota”. Mądrość w Biblii oznacza też umiejętność kształtowania własnego życia.
W dzisiejszym pierwszym czytaniu (Mdr 6,12-16), „mądrość” ukazana jest jako coś, czego człowiek może pragnąć, szukać, kochać i poznać, ponieważ takim osobom ona sama wychodzi na spotkanie: „Kto dla niej wstanie o świcie, ten się nie natrudzi, znajdzie ją bowiem siedzącą u drzwi swoich” i „kto z jej powodu nie śpi, wnet się trosk pozbędzie”. Ci, którzy szukają mądrości łatwo ją spotkają, ponieważ ona „wychodzi naprzeciw wszystkim ich zamysłom”.
Ewangelista Mateusz, w 25 rozdziale swojej Ewangelii mówi o mądrej lub głupiej postawie jaką może przyjąć uczeń Jezusa, szukający królestwa niebieskiego i zabiegający o to, aby do niego wejść. Bohaterkami przypowieści są dziewczęta oczekujące pana młodego, aby razem z nim wejść na ucztę weselną. Czas naszego życia podobny jest do nocnego czuwania w oczekiwaniu na przyjście Zmartwychwstałego Pana. Często ogarnia nas też senność, ale jak wynika z przypowieści Jezusa nie wszyscy mogą sobie na drzemkę pozwolić, komu brakuje oliwy, zamiast spać powinien jej szukać. Mądrością jest być zaopatrzonym, bo wcześniej czy później usłyszymy: „oto Pan młody idzie, wyjdźcie Mu na spotkanie”.