Leon XIV w Paryżu: wewnętrzną pustkę człowieka może wypełnić jedynie Bóg

„Człowiek jest w gruncie rzeczy istotą, która pragnie, a tę wewnętrzną pustkę może wypełnić jedynie Bóg” — powiedział Leon XIV podczas Mszy świętej na Place de la Concorde w Paryżu. Papież przestrzegł przed szukaniem spełnienia wyłącznie w dobrach materialnych, przyjemnościach i rozrywce. Wskazał na osobiste spotkanie z Chrystusem, który zna każdego człowieka i objawia mu bezwarunkową miłość Boga. Wezwał również wiernych, aby nie zatrzymywali wiary dla siebie, ale nieśli nadzieję tam, gdzie panują zniechęcenie i duchowa oschłość.

Więcej artykułów o Kościele znajdziesz na stronie głównej: ewtn.pl

Piotr M. Pietrus, Źródło: Vatican News | 26 września 2026 | Photo credit: Vatican Media
Tekst został przetłumaczony i opracowany na podstawie oryginalnych materiałów źródłowych przez EWTN Polska.
Jeśli chcesz być na bieżąco zapraszamy do zapisania się do newslettera.

Leon XIV rozpoczął homilię od dziękczynienia za możliwość wspólnego sprawowania Eucharystii. Nawiązując do psalmu o euforii przebywania razem, wyraził pragnienie, aby jego obecność umocniła wiarę zgromadzonych oraz zachęciła ich do przekazywania innym życia, pokoju i miłości Jezusa Chrystusa.

Osią papieskiego rozważania stało się ewangeliczne zaproszenie: „Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie – niech przyjdzie do Mnie i pije” (J 7, 37). Ojciec Święty ukazał wspólnotę wierzących jako ludzi spragnionych, którzy podążają ku Chrystusowi — źródłu wody żywej.

Czego naprawdę szuka ludzkie serce?

Papież wyjaśnił, iż pragnienie Boga jest wpisane w najgłębsze zakamarki ludzkiego serca. Przywołał wołanie psalmisty: „Dusza moja Boga pragnie, Boga żywego!”, wskazując na egzystencjalny głód, którego człowiek nie potrafi sam ostatecznie zaspokoić.

„Nie chodzi tu przede wszystkim o pragnienie fizyczne, ale o pragnienie sensu, prawdy i spełnienia, które zamieszkuje każde ludzkie serce”.

Leon XIV podkreślił, iż Jezus Chrystus przez swoje Wcielenie wychodzi na spotkanie każdego człowieka w jego osobistej historii. Odpowiada na głęboką potrzebę więzi i komunii z Bogiem, w którym znajduje się pełnia życia.

To właśnie w tej perspektywie papież postawił pytania o kierunek codziennych poszukiwań: czego pragniemy najbardziej, czego rzeczywiście szukamy i z jakiego źródła próbujemy zaczerpnąć szczęścia?

Przyjemności i rozrywka mogą zagłuszać wewnętrzny niepokój

Ojciec Święty zwrócił uwagę na doświadczenie powracającego niedosytu. choćby wtedy, gdy wysiłek przynosi oczekiwany rezultat, a człowiek osiąga zamierzony cel, wewnętrzna pustka może odezwać się ponownie — jeszcze mocniej niż wcześniej.

Próbując ją wypełnić, człowiek zaczyna poszukiwać nowych przyjemności, kolejnych rzeczy i rozrywki, która pozwoli mu zagłuszyć niepokój. Papież zachęcił, aby w świetle słowa Bożego przyjrzeć się tym pragnieniom.

„Czy zadowalamy się dobrami materialnymi, doraźnymi przyjemnościami, niezliczonymi małymi bożkami, które obiecują nam złote góry, ale pozostawiają nasze serce puste?”

Pytanie skierował również bezpośrednio do ochrzczonych. Przypomniał, iż otrzymali oni wodę żywą, o której mówi Ewangelia, i zapytał o osobiste spotkanie z Chrystusem.

„Jako ochrzczeni otrzymaliśmy wodę żywą, o której mówi Ewangelia, ale czy naprawdę osobiście spotkaliśmy Chrystusa?”

W centrum homilii znalazło się zatem wezwanie do żywej relacji z Jezusem. To w Nim, jak podkreślił papież, ludzkie pragnienie znajduje swoją najgłębszą odpowiedź.

Dla Boga każdy jest jedyny i niezastąpiony

Leon XIV przedstawił Chrystusa jako Dobrego Pasterza, który prowadzi człowieka ku szczęściu i pokojowi. Jezus zna każdego po imieniu, przenika głębię serca, zna ludzkie zamiary, tajemnice i słabości.

Papież przypomniał, iż Chrystus oddał za nas życie i przez cały czas udziela go w sakramentach. Jego troska obejmuje szczególnie ludzi zmęczonych, zranionych i zagubionych. Obraz Pasterza biorącego owce na ramiona posłużył Ojcu Świętemu do ukazania czułości i bezwarunkowej miłości Boga.

„Dla Niego nikt z nas nie jest numerem w dowodzie osobistym ani numerem ewidencyjnym, ale osobą – jedyną i niezastąpioną”.

Papież połączył tę prawdę z wezwaniem do autentyczności. Podkreślił, iż życie w prawdzie pod wejrzeniem Jezusa pozwala człowiekowi jasno spojrzeć na własne istnienie. Choć kruche, podatne na zranienie i zmierzające ku śmierci, pozostaje ono wspaniałe, zdolne do odnowy przez relacje oraz otwarcia na prawdziwą miłość.

Z przebitego Serca Jezusa wypływa życie

Biblijny obraz wody żywej Leon XIV rozwinął, zestawiając wizję proroka Ezechiela z opisem męki Chrystusa w Ewangelii św. Jana.

Ezechiel oglądał wodę wypływającą ze Świątyni, która docierała na pustynię, oczyszczała i nawadniała ziemię. Święty Jan ukazał natomiast wodę wypływającą z przebitego boku Jezusa. Papież wskazał, iż z tego źródła wszyscy mogą zaczerpnąć, aby otrzymać dar Ducha Świętego, odrodzić się i stać się dziećmi Bożymi.

Zwracając się do zgromadzonych, zachęcił ich, by czerpali z przebitego Serca Jezusa. Wymienił pragnienia Boga, życia, prawdy, jedności, pokoju, komunii i szczęścia. Odniósł je również do odnowy Francji, budowanej w łączności z korzeniami ożywianymi wiarą.

Nie zatrzymujcie wiary dla siebie

Osobiste spotkanie z Chrystusem prowadzi w homilii do zadania misyjnego. Papież wezwał wiernych, aby otrzymana wiara docierała przez nich do innych.

„Nie zatrzymujcie dla siebie tej wiary w Jezusa Chrystusa, ale pozwólcie, aby wylewała się z waszych serc, gasząc pragnienie i napełniając tych, których spotykacie. Do was należy nieść nadzieję tam, gdzie panują zniechęcenie i duchowa oschłość”.

Przywołując słowa Jezusa o rzekach wody żywej oraz rozważanie Orygenesa, Leon XIV wyjaśnił, iż wierzący, który czerpie ze źródła, sam staje się źródłem życia dla bliźnich. Dzieje się to dzięki żywej więzi z Chrystusem.

Papież wskazał na misyjne owoce działania Ducha Świętego wśród wszystkich kultur i ludów. Świętość opisał w odniesieniu do ludzi, którzy oddają cześć prawdziwemu Bogu i wielkodusznie służą swoim braciom i siostrom.

Francuskie dziedzictwo świętości i dzisiejsze świadectwo

Leon XIV przypomniał zgromadzonym długą historię świętości we Francji. Wymienił Blandynę, Potyna i Ireneusza, założycieli i założycielki zgromadzeń zakonnych, a także świętych biskupów — Marcina i Franciszka Salezego.

Przywołał również Wincentego a Paulo, Fryderyka Ozanama oraz Joannę Jugan jako przykłady osób o sercach wrażliwych na potrzeby bliźnich. Ukazał ich jako ludzi, którzy zaczerpnęli z wody żywej i poświęcili życie czynieniu dobra.

To świadectwo znajduje kontynuację we współczesności. Papież dostrzegł wielu ludzi zaangażowanych w społeczeństwie, parafiach i różnych dziedzinach działalności na rzecz życia, rodziny, prawdy, pokoju, braterstwa i sprawiedliwości.

Rodziny, młodzi i nowo ochrzczeni

Szczególne słowa wdzięczności Ojciec Święty skierował do rodzin. Podziękował za dobro, które dokonuje się za ich pośrednictwem, oraz za odważne trwanie w misji pomimo codziennych trudności. Życzył im, aby nigdy nie wysychało w nich źródło żywej obecności Jezusa.

Zwracając się do młodych, podkreślił ich obecną rolę we wspólnocie:

„Myślę o was, drodzy młodzi: wy jesteście Kościołem dnia dzisiejszego”.

Papież docenił ich entuzjazm, dynamizm, zaangażowanie i euforia wnoszoną w życie wspólnot chrześcijańskich.

Do katechumenów i neofitów skierował zachętę, aby dzielili się świadectwem przeżywanej drogi wiary, nawrócenia i wtajemniczenia chrześcijańskiego. Ich świadectwo może pobudzać innych do stawiania pytań i rozpoczęcia własnych poszukiwań. Leon XIV modlił się, aby dar Ducha Świętego uczynił ich żywymi świadkami, gotowymi szerzyć cywilizację miłości.

Modlitwa o wiarę, nadzieję i miłość dla Francji

Homilię zakończyło zwrócenie się ku Matce Bożej, nazwanej Źródłem Zbawienia. Papież wskazał na Maryję jako Tę, która prowadzi człowieka ku swojemu Synowi, Dawcy wszelkiej łaski.

Przypomniał Jej wolne i pełne ufności „tak”, przez które stała się wybranym przez Boga naczyniem — miejscem, w którym miłość Ojca przyjęła ciało, aby ofiarować się światu.

Końcowa modlitwa objęła cały kraj:

„Wzywajmy Jej z ufnością, aby za Jej wstawiennictwem pośród Ludu Bożego wytrysnęły źródła wody żywej i sprawiły, iż w całej Francji rozkwitną ziarna wiary, nadziei i miłości”.

Źródło opracowania: pełny polski tekst homilii Leona XIV podczas Eucharystii na Place de la Concorde w Paryżu, przekazany redakcji.