Kardynał Burke: "(...) wyświęcenie biskupów (w Bractwie św. Piusa X) bez mandatu papieskiego skutkuje zaciągnięciem ekskomuniki latae sententiae"

Na stronie PerMarian ukazał się ekskluzywny wywiad z kardynałem Raymondem Burkiem poświęcony czerwcowemu Nadzwyczajnemu Konsystorzowi, który zgromadził w Rzymie blisko 180 purpuratów. W rozmowie z Michaelem Haynesem były prefekt Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej z zadowoleniem przyjął powrót konsystorzy do regularnego życia Kościoła jako okazji do wspólnej dyskusji. Wyraził jednak poważne zastrzeżenia wobec nowej, „synodalnej” formy obrad w małych grupach, która zastąpiła tradycyjną, otwartą debatę całego Kolegium Kardynalskiego. Zdaniem amerykańskiego hierarchy sama koncepcja synodalności pozostaje teologicznie i kanonicznie nierozstrzygnięta, a zbyt szeroki program spotkania uniemożliwił odniesienie się do palących kryzysów wewnątrzkościelnych.

Sprawa Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X (SSPX) w ocenie kard. Burke

W drugiej części wywiadu kardynał Burke szczegółowo odniósł się do planowanych na 1 lipca sakr biskupich (konsekracji) w Bractwie św. Piusa X (lefebrystów). Sprawa ta wywołuje ogromny niepokój hierarchy, zwłaszcza iż została całkowicie pominięta w oficjalnym programie konsystorza.

Główne wątki poruszone przez kardynała w tym temacie obejmują:

• Konsekracje bez mandatu papieskiego i ekskomunika: Kardynał uważa, iż Stolica Apostolska nie podejmie już żadnych działań „w ostatniej chwili”, by powstrzymać te święcenia. Wyjaśnił, iż wyświęcenie biskupów bez mandatu papieskiego skutkuje zaciągnięciem ekskomuniki latae sententiae (mocy samego prawa), co Stolica Apostolska będzie musiała oficjalnie ogłosić. Kara ta dotyczy każdego, kto w sposób świadomy, dobrowolny i aktywny współdziała w tym akcie (czyli szafarzy oraz przyjmujących sakrę).

• Odrzucenie argumentu o „stanie wyższej konieczności” (stanie nadzwyczajnym): SSPX tradycyjnie uzasadnia niezależne święcenia biskupie istnieniem stanu wyższej konieczności w Kościele. Kardynał Burke – jako wybitny kanonista – stanowczo odrzucił tę argumentację. Podkreślił, iż obecna sytuacja nie stanowi stanu wyższej konieczności. Logika tego argumentu zakłada bowiem, iż wierni związani z SSPX nie mogą żyć wiarą katolicką w Kościele bez tworzenia „kościoła wewnątrz Kościoła”. Kardynał przypomniał prawdę dogmatyczną o obietnicy Chrystusa, iż pozostanie On ze swoim Kościołem aż do skończenia świata. choćby w obliczu poważnych trudności, obowiązkiem katolika jest trwanie przy Panu w Kościele i walka o wierność, ponieważ żadna sytuacja nie usprawiedliwia czynu wewnętrznie złego (za jaki uznaje się schizmatycką konsekrację).

• Kwestia wiernych i domniemanej ekskomuniki całego Bractwa: Odnosząc się do krążących w sieci plotek, jakoby Watykan miał ogłosić ekskomunikę wszystkich wiernych SSPX, kardynał uznał taki scenariusz za nierealny i teologicznie nieuzasadniony. Wskazał, iż wielu księży i wiernych należących do Bractwa nie ma „ducha schizmatyckiego”, a jedynie kocha tradycyjną liturgię w dawnym rytu rzymskim (Mszę trydencką). Przywołał również badania naukowe wykazujące, iż większość katolików przywiązanych do tradycyjnej liturgii łacińskiej nie kwestionuje ważności Soboru Watykańskiego II.

• Apel o dialog: Kardynał Burke wyraził nadzieję, iż Stolica Apostolska wyznaczy delegację kardynałów do spotkania i rozmów z członkami SSPX. Wskazał, iż dla wielu osób wewnątrz Bractwa planowane konsekracje również są głęboko poruszające i niepokojące, gdyż dostrzegają w nich akt o charakterze schizmatyckim. Zdaniem hierarchy należy dążyć do ich pojednania z Kościołem poprzez bardziej owocne negocjacje niż te prowadzone dotychczas w imieniu Stolicy Apostolskiej przez kardynała Victora Manuela Fernándeza.