– Będziemy wspierać księdza biskupa przede wszystkim modlitwą i naszą pomocą, aby nie czuł się tutaj osamotniony, pozbawiony łączności z rodzinną diecezją – powiedział abp Adam Szal podczas Eucharystii z obrzędem święceń episkopatu bp. Piotra Pytlowanego – misjonarza pochodzącego z archidiecezji przemyskiej. Metropolita był współkonsekratorem czwartego biskupa Karagandy (Kazachstan). Uroczystość odbyła się w sobotę, 10 października 2026 r., w katedrze pw. Matki Bożej Fatimskiej – Matki Wszystkich Narodów w Karagandzie.
Metropolita przemyski w swoim przemówieniu na zakończenie Liturgii przypomniał drogę powołania nowego hierarchy pochodzącego z parafii pw. św. Michała Archanioła i św. Anny w Dydni (archidiecezja przemyskia). Wspominał początki formacji ks. Piotra, który rozpoczął naukę w seminarium w Przemyślu w 1988 roku, kiedy to poświęcono nowy budynek Instytutu Teologicznego. Przy wejściu do tego gmachu znajduje się obraz przedstawiający Chrystusa rozsyłającego apostołów. – Każdy kapłan jest posłany, każdy z nas, chrześcijan, jest posłany na cały świat z Ewangelią – powiedział metropolita przemyski.
Hierarcha wspomniał, iż nowy biskup już jako diakon, wspólnie z ks. Bartoszem Rajnowskim, udał się do Kazachstanu. Podczas gdy ks. Bartosz powrócił do Przemyśla, ks. Piotr pozostał na misji przez ponad 30 lat. W sumie z archidiecezji przemyskiej do pracy duszpasterskiej w Kazachstanie przybyło na krótszy lub dłuższy czas prawie 20 kapłanów i diakonów. – Dziękujemy arcybiskupowi Tomaszowi Pecie za to, iż tak chętnie przyjmował przemyskich kapłanów – zaznaczył abp Szal, kierując również słowa wdzięczności do wszystkich przemyskich duchownych pracujących w Kazachstanie.
Na zakończenie abp Szal wyraził wielką euforia archidiecezji przemyskiej, przemyskiego prezbiterium i samej rodzinnej parafii w Dydni z faktu, iż jeden z ich Rodaków został biskupem w Kazachstanie, „miejscu pięknym, choć naznaczonym cierpieniem wielu ludzi” – jak zauważył metropolita przemyski. Arcybiskup zapewnił również o stałej pamięci i łączności z nowym biskupem. – Będziemy wspierać księdza biskupa przede wszystkim modlitwą i naszą pomocą, aby nie czuł się tutaj osamotniony, pozbawiony łączności z rodzinną diecezją – zadeklarował hierarcha, zapraszając go do odwiedzin w archidiecezji przemyskiej i obiecując szczególną modlitwę przed wizerunkami Matki Bożej.
Homilię podczas Eucharystii wygłosił abp Tomasz Peta. Była to głęboka refleksja nad istotą posługi pasterskiej oraz bogatym, naznaczonym męczeństwem dziedzictwem Kościoła w Kazachstanie. Hierarcha nawiązując do greckiego pochodzenia słowa „episkop” (opiekun), przypomniał, iż oznacza ono kogoś, „który stoi na wywyższonym miejscu, żeby obserwować i ochraniać”. Podkreślił przy tym szczególną odpowiedzialność, jaka spoczywa na powołanym. – Katolicki biskup zobowiązany jest odnajdywać się na wysokości jako uczeń Jezusa Chrystusa. On jest prorokiem i stróżem tego ucznia – przypomniał.
Abp Peta wskazał, iż biskup musi wyróżniać się bogobojnym życiem, aby „głosić Jezusa nie tylko słowami”. Zapewnił jednocześnie nowego ordynariusza o Bożym wsparciu, przypominając postać św. Józefa – patrona diecezji: „każdemu wybraniu towarzyszy i wyjątkowa łaska”.
Kaznodzieja wspomniał, iż nowy biskup Karagandy staje się odtąd kustoszem pamięci i relikwii apostoła Kazachstanu, bł. ks. Władysława Bukowińskiego, którego grób znajduje się w krypcie tamtejszej katedry. Dewizą nowego biskupa są słowa „Divites in fide”. – „Bogaci w wierze” to i pasterski program biskupa Piotra, i nadzieja, i źródło miłości bliźniego – powiedział hierarcha i dodał, iż to także nawiązanie do niezłomnej postawy chrześcijan w czasach prześladowań.
Podczas uroczystości, w której uczestniczyli liczni goście z Polski – w tym metropolita abp Adam oraz rodzina nowego biskupa – abp Peta wyraził wdzięczność za dar powołań płynący z ojczyzny. – Bóg zapłać archidiecezji przemyskiej za hojność w wysyłaniu misjonarzy także do Kazachstanu – powiedział arcybiskup Astany.
Głównym konsekratorem bp. Piotra Pytlowanego był abp Tomasz Peta, arcybiskup archidiecezji astańskiej, a współkonsekratorami abp Adam Szal, z archidiecezji przemyskiej oraz bp Adelio Dell’Oro, administrator apostolski diecezji karagandyjskiej.
Zdjęcia: ks. Bartosz Rajnowski oraz transmisja na żywo
Herb biskupi Jego Ekscelencji Piotra Pytlowanego stanowi kompleksowe przesłanie teologiczne i duszpasterskie.
Napełniony starożytną symboliką katolicką, łączy w sobie odwieczne prawdy Ewangelii, bohaterstwo męczenników karandyjskich, historię odrodzenia Kościoła katolickiego w Kazachstanie, a także osobiste korzenie i duchowe kierownictwo nowego pasterza.
1. Motto:,,Divites in fide” (,,Bogaci w wierze”)
Kontekst biblijny i teologiczny: Motto pochodzi z Listu Apostoła Jakuba (Jk 2,5):,,Czyż Bóg nie wybrał ubogich tego świata na bogatych w wierze i dziedziców królestwa, które obiecał tym, którzy Go miłują?” Wiara jest najważniejszym i najtrwalszym skarbem, przewyższającym wszelkie ziemskie bogactwa.
Kontekst historii diecezji: W obliczu represji, Gułagu i specjalnych osiedli, wierni i księża w Karagandzie zostali pozbawieni wszelkich dóbr materialnych, ale posiadali największy atut – niezachwianą wiarę. To właśnie to „bogactwo wiary” pozwoliło Kościołowi nie tylko przetrwać na stepie, ale i odrodzić się.
To jest źródło, duszpasterskie podejście biskupa: wiara, z której wypływa wszelka inna posługa. Będąc „,bogatym w wiarę”, człowiek naturalnie dzieli się tym bogactwem z innymi. Prawdziwa wiara nigdy nie jest bierna: z niej wyrasta aktywna miłość, miłosierdzie, współczucie i służba bliźniemu (fides quae per caritatem operatur).
2. Krzyż Kotwicy z literami Alfa i Omega
Wiara i Nadzieja: Krzyż symbolizuje wiarę w odkupieńczą ofiarę Chrystusa, a Kotwica – teologalną cnotę Nadziei (Hbr 6,19), która podtrzymuje duszę w burzach życia.
Dziedzictwo Katakumb: Kotwica to najstarszy „zamaskowany” krzyż wczesnych chrześcijan z okresu prześladowań w Cesarstwie Rzymskim. W herbie nawiązuje do „katakumbowego” okresu podziemnej posługi Kościoła w Karagandzie.
Chrystus – Początek i Koniec: Greckie litery Alfa i Omega (Ap 22,13) głoszą, iż Chrystus panuje nad całą historią: Był z wiernymi w koszarach Gułagu, jest z nimi dzisiaj i na wieki.
3. Gwiazda ośmioramienna
Stella Maris (Gwiazda Morza): Najstarszy symbol Najświętszej Maryi Panny. Maryja Panna jest Gwiazdą Przewodnią, wskazującą wiernym prawdziwą drogę do Chrystusa pośród mroków i burz życia.
4. Pszczoła
Osobowość i metoda duszpasterska biskupa: Pszczoła symbolizuje samego biskupa Piotra – jego pracowitość, gorliwość i bezinteresowną posługę duszpasterską.
Obraz Kościoła jako ula: Według świętego Ambrożego z Mediolanu ul jest obrazem harmonijnej wspólnoty chrześcijańskiej, w której każdy wierny bezinteresownie pracuje dla dobra całego Kościoła.
Chrystus i Maryja: Czysty wosk pszczeli symbolizuje niepokalane Ciało Chrystusa i czystość Maryi Panny, a miód symbolizuje słodycz Boskiej nauki.
5. Pelikan karmiący pisklęta własną krwią
Eucharystia i Chrystus: Centralny obraz herbu. Zgodnie ze starożytną tradycją, pelikan w czasie głodu rozdziera pierś, aby krwią ocalić pisklęta. W tradycji katolickiej (św. Tomasz z Akwinu, hymn Adoro Te Devote) jest to symbol Jezusa Chrystusa karmiącego wiernych swoim Ciałem i Krwią w sakramencie Eucharystii.
Wspomnienie męczenników z Karagandy: Krople Krwi
Pelikan jest bezpośrednim nawiązaniem do przelanej krwi i heroizmu męczenników i wyznawców (bł. Władysława Bukowińskiego, bł. Aleksieja Zaryckiego, Służebnicy Bożej Gertrudy Detzel i tysięcy innych). To ich ofiarna miłość i wierność karmią i rozwijają Kościół katolicki w dzisiejszym Kazachstanie.
6. Fale u Fundacji
Osobiste korzenie biskupa: Graficzne przedstawienie fal wskazuje na rzekę San, przepływającą przez gminę Dydnia w Polsce, miejsce urodzenia biskupa Piotra łącząc jego pochodzenie z nowym posługiwaniem duszpasterskim.
Łaska i zwycięstwo nad burzami: Teologicznie fale symbolizują wody chrztu, przepływ łaski Bożej i uciszenie burz ziemskich pod opieką Chrystusa.
7. Symbolika kolorów
Tarcza herbowa podzielona jest ukośnie na dwa pola: górne jest czerwone, a dolne niebieskie.
Czerwony: Symbolizuje ogień wiary, Pięćdziesiątnicę i Ducha Świętego, ofiarną miłość Chrystusa, a także krew męczenników i gotowość arcypasterza do poświęcenia wszystkich sił dla swojej trzody.
Niebieski: Symbolizuje Królestwo Niebieskie, czystość, opiekę Maryi, wierność i głębię wiary.
8. Zewnętrzne atrybuty godności biskupiej
Galero (kapelusz biskupi): Zielony z 12 zwisającymi frędzlami (po 6 z każdej strony) – kanoniczny znak posługi biskupiej zgodnie z normami Stolicy Apostolskiej.
Krzyż procesyjny: Złoty krzyż za tarczą wskazuje rangę biskupa diecezjalnego.
