Jeniec (אָסִיר ʼâçîyr)

aby usłyszeć jęki pojmanych,
aby skazanych na śmierć uwolnić,
(Ps 102, 21)

תהל’ 102:20: „לִ֭ שְׁמֹעַ אֶנְקַ֣ת אָסִ֑יר לְ֝ פַתֵּ֗חַ בְּנֵ֣י תְמוּתָֽה ׃”

Słowo אָסִיר (ʼâçîyr) zostało przrtlumaczone w LXX nie jako δεσμώτης, ale πεπεδημένων, co jeszcze lepiej oddaje stan wołającego do Boga. Nie mamy tutaj bowiem do czynienia tylko z ograniczeniem przestrzeni w postaci celi więziennej, ale czymś więcej. Πεδάω-ῶ znaczy: wiązać nogi, zakładać kajdanki, ograniczać, usidlać, czyli dosłownie tych, którzy są związani lub skuci łańcuchami. Gdy Bóg ingeruje, a najbardziej w posłannictwie Chrystusa, to wyzwala także z naszych ograniczeń. Te w naszych umysłach potrafią zawęzić nasze zniewolenie w patrzeniu na świat do czubka nosa.