Oni wszyscy byli niezłomnie trwającymi jednomyślnie na modlitwie z kobietami, Maryją, tą matką Jezusa i braćmi Jego. (Dz 1,14)
οὗτοι πάντες ἦσαν προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδὸν τῇ προσευχῇ σὺν γυναιξὶν καὶ Μαριὰμ τῇ μητρὶ oτοῦ Ἰησοῦ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ.
hi omnes erant perseverantes unanimiter in oratione cum mulieribus, et Maria matre Iesu, et fratribus eius.
Wybrany termin obejmuje swoim znaczeniem znacznie więcej niż tylko myśl. Mając na względzie rdzeń θυμός (thymos), można uchwycić pewną syntonię w zaangażowaniu. Wskazuje na silne uczucie zapału, rozpalonej gorliwości. Postawa tej młodej wspólnoty wykracza poza jednomyślność w głosowaniu za jakąś opcją. Oni angażują się w pełni swoich władz duchowych, intelektualnych, psychicznych. Młody, rodzący się Kościół jednoczy sie wokół Apostołów i Maryi. Ona reprezentuję żywą, aktualną obecność Jej Syna.
Dzieje sie tak zawsze, gdy szeleszczą paciorki różańców, gdu usta szepczą modlitwy a w sercu splatają się tajemnice Ewangelii z moimi radosnymi, bolesnymi tajemnicami.
.webp)
