Ile byłbyś w stanie zrobić dla swojej chorej matki? Odzyskany przedpremierowo już 2 sierpnia. Moja recenzja

Pełnometrażowy debiut reżyserski Marcina Kwaśnego spotkał się z bardzo dobrym przyjęciem krytyków, twórców oraz osób zajmujących się problematyką uzależnień. Odzyskany wchodzi do kin 14 sierpnia, a już w niedzielę odbędzie się jego przedpremierowy pokaz.

Więcej artykułów o Kościele znajdziesz na stronie głównej: ewtn.pl

Źródło: Jan Brewczyński / EWTN Polska
Photo credit: Rafael Film
Tekst został przetłumaczony i opracowany na podstawie oryginalnych materiałów źródłowych przez EWTN Polska.
Jeśli chcesz być na bieżąco zapraszamy do zapisania się do newslettera.

Janek, którego gra Filip Gurłacz to mężczyzna, który w wieku 6 lat został porzucony przez ojca (w tej roli Andrzej Mastalerz). Ojciec nie wytrzymał presji, iż jego żona (Maria Gładkowska) ciężko zachorowała. Dlatego Janek z biegiem lat coraz bardziej staje się głową rodziny. Jednak leki dla matki są drogie, a brakuje pracy. Dlatego zaczyna łamać prawo. To jednak nie uchroniło go od popadnięcia w długi.

Po obejrzeniu Camino dla opornych, na swoim małym ekranie, miałem możliwość zobaczyć Odzyskanego i moją ocenę znajdą Państwo pod zwiastunem. Ale już w niedzielę każdy będzie mógł zobaczyć go przedpremierowo w ramach Lato z Rafael Film. Zaś do kin wchodzi już 14 sierpnia.

Ojciec jako „syn marnotrawny”

Dramat w reżyserii Marcina Kwaśnego, to w mojej ocenie jego udany debiut. Film nie powalił mnie na kolana, ale uważam, iż jest dobry i warty zobaczenia. Dlaczego? Ponieważ porusza kilka istotny tematów. Po pierwsze jest to alkoholizm. Drugi, to dzieci, które muszą zbyt wcześnie stać się dorosłymi. Trzeci to próba odbudowy relacji ojca z synem, w której to ojciec jest „synem marnotrawnym”.

Jak przystało na dobry dramat obyczajowy, wraz z kolejnymi minutami coraz lepiej poznajemy bohaterów filmu i otrzymujemy kolejne puzzle, dzięki którym możemy się z nimi utożsamiać. No i tu pojawia się tytułowe pytanie. Ile byłbyś w stanie zrobić, żeby ocalić własną matkę? Czy byłbyś w stanie krzywdzić innych? Co by musiało się stać, abyś przestał to robić i zaczął żyć wedle wartości, w których Cię wychowywano?

Na życie Janka stara się wpłynąć kapłan, którego gra Remigiusz Jankowski. Ksiądz, który jedyne co ma w starciu z wulgarną „zagubioną owcą”, to słowa Pisma Świętego i doświadczenie. Na szczęście z pomocą poniekąd przychodzi mu matka Janka, która od najmłodszych lat była dla niego świadectwem wiary.

Jednak czy można przebaczyć ojcu, który przez lata miał cię w nosie? Który spaprał Ci życie? Ten wątek to większość filmu. Walka z alkoholizmem i przede wszystkim z samym sobą, aby nie odpuścić. Przyznam, iż zakończenie do ostatniej chwili trzymało mnie w napięciu i zastanawiałem się czy padnie „mamo” czy „tato”. Dlatego polecam ten film.

Film trwa 84 minuty i moim zdaniem to jego zdecydowany minus – jest za krótki. Brakuje mi w nim głębszego pokazania kilku wątków i stworzenia jednego czy dwóch łączników między kilkoma scenami. Jednak pozwolę sobie pozostać na tej dozie ogólników, aby nie zdradzać za dużo treści. Bo zachęcam do obejrzenia i zatrzymania się nad historią Janka.

ZOBACZ RÓWNIEŻ:

Starość to „nie ciężar, z którym trzeba sobie radzić, ale dar, który należy pielęgnować”