Brak ogrzewania, ograniczony dostęp do energii elektrycznej i ulewne deszcze pogłębiają kryzys humanitarny w Strefie Gazy. Tysiące rodzin straciło schronienie, a zbliżająca się zima stawia mieszkańców przed kolejnym dramatycznym wyzwaniem. Mimo niezwykle trudnych warunków Kościół pozostaje na miejscu, niosąc pomoc najbardziej potrzebującym.
Ogólna sytuacja w Gazie staje się z każdym dniem coraz bardziej dramatyczna. Życie tutaj jest coraz trudniejsze. Brakuje już słów, by to opisać – mówi ks. Gabriel Romanelli, proboszcz jedynej katolickiej parafii w palestyńskiej enklawie, w rozmowie z organizacją Pomoc Kościołowi w Potrzebie (ACN).
Ulewne deszcze, które nawiedziły Strefę Gazy w ostatnich dniach, jeszcze bardziej pogorszyły warunki życia osób przesiedlonych. Dziesiątki tysięcy namiotów zostały zalane.
Rodziny straciły tę odrobinę, która jeszcze im pozostała, by mieć co jeść i gdzie spać – ubolewa kapłan.
Według najnowszych danych organizacji humanitarnych skutki gwałtownych opadów dotknęły bezpośrednio ponad 106 tys. osób. Ponad 26 tys. gospodarstw domowych zwróciło się o pomoc po zalaniu schronień i zniszczeniu dobytku. Żywioł zniszczył ponad 6 tys. miejsc schronienia dla rodzin, a kolejnych 17,4 tys. zostało uszkodzonych.
Ulewne deszcze pochłonęły również ofiary śmiertelne. W Deir al-Balah zginęła matka z trojgiem małych dzieci, gdy na ich namiot osunął się wał piasku. Organizacje humanitarne poinformowały także o utonięciu niemowlęcia. W obliczu nadchodzącej zimy ks. Romanelli opisuje coraz trudniejszą rzeczywistość.
Ogrzewanie jest niemożliwe, wręcz nie do pomyślenia – przyznaje.
Wiele domów zostało pozbawionych okien i elementów konstrukcji zewnętrznych wskutek bombardowań. Plandeki i folie, którymi mieszkańcy próbują zabezpieczać budynki, często są uszkodzone lub całkowicie zniszczone. Krótsze dni i mniejsze nasłonecznienie oznaczają również spadek ilości energii wytwarzanej przez panele słoneczne.
Należałoby umożliwić dostarczenie nowych paneli do Strefy Gazy, ale wydaje się, iż nikt nie słyszy wołania jej mieszkańców – mówi z żalem ks. Romanelli.
Modlitwa przy świecach i latarkach
Na terenie parafii dostęp do energii elektrycznej jest bardzo ograniczony. Agregat prądotwórczy działa jedynie przez część dnia, a niewielkie ilości dostępnej energii przeznaczane są przede wszystkim na oświetlenie, przygotowywanie posiłków i ładowanie akumulatorów.
Kiedy zapada noc, Gaza pogrąża się w ciemności – mówi proboszcz.
Wiele rodzin modli się przy świetle latarek lub świec – dodaje bp William Shomali, wikariusz patriarchalny dla Jerozolimy i Palestyny, który również rozmawiał z przedstawicielami PKWP.
Według organizacji humanitarnych około 1,4 mln osób, czyli blisko 65% mieszkańców Strefy Gazy, żyje w tej chwili w namiotach lub prowizorycznych schronieniach. Szacuje się, iż niemal milion przesiedleńców przebywa na terenach zagrożonych zalaniem. Nadchodzące miesiące zimowe mogą więc okazać się dla nich szczególnie niebezpieczne.
Nieustannym zagrożeniem pozostaje również brak bezpieczeństwa. Biskup pomocniczy Jerozolimy przypomina o śmierci dwóch prawosławnych chrześcijanek, które zginęły 3 października podczas ostrzału miasta Gaza.
Żadne miejsce w Strefie Gazy nie jest uznawane za bezpieczne – podkreśla.
Linia pozycji izraelskiej armii przebiega w tej chwili zaledwie około 60 metrów od terenu parafii, na którym znajdują się kościół i szkoła. Każdego dnia do przewozu uczniów i nauczycieli potrzebnych jest 15 autobusów. Rano i wieczorem organizowane są specjalne przejazdy, aby zapewnić im możliwie największe bezpieczeństwo.
Kościół pozostaje z najbardziej potrzebującymi
Nikt nie daje żadnego znaku nadziei. Nikt nie mówi, iż wojna się skończy, iż mieszkańcy Gazy będą mogli odbudować swoje domy i znów samodzielnie się utrzymywać – zauważa ks. Gabriel Romanelli.
Pomoc humanitarna wciąż nie dociera do Strefy Gazy regularnie, a jej ilość jest zdecydowanie niewystarczająca.
Mimo tych trudności parafia nie rezygnuje ze swojej misji i pozostaje wierna zasadzie „czynienia dobra”. przez cały czas udziela schronienia 80 osobom przesiedlonym, dostarcza oczyszczoną wodę okolicznym mieszkańcom, z których większość stanowią muzułmanie, oraz dzieli się z nimi otrzymywaną żywnością.
Większości naszych sąsiadów brakuje wszystkiego. A kiedy mówię wszystkiego, naprawdę mam na myśli wszystko – podkreśla proboszcz.
W działaniach pomocowych parafię wspiera Patriarchat Łaciński Jerozolimy, współpracujący z organizacjami katolickimi.
Szczególnie doceniamy to, iż Pomoc Kościołowi w Potrzebie wsłuchuje się w nasze rzeczywiste priorytety i stara się odpowiadać na potrzeby, które wskazujemy bezpośrednio na miejscu – zaznacza bp Shomali.
Jednym z projektów realizowanych w tej chwili przez PKWP w Strefie Gazy jest pomoc doraźna, obejmująca m.in. wsparcie dla 148 chrześcijańskich dzieci, które muszą zmierzyć się z wyjątkowo trudnymi warunkami nadchodzącej zimy.
Biskup wyraził wdzięczność za przekazywane darowizny, podkreślając, iż często wiążą się one z osobistym wyrzeczeniem ofiarodawców. Mają jednak również głębsze znaczenie, ponieważ niosą niezwykle ważne przesłanie:
Chrześcijanie Ziemi Świętej nie zostali zapomniani!
Nawet w tak dramatycznych okolicznościach Kościół pozostaje widzialnym znakiem chrześcijańskiej nadziei i solidarności. Niesie pomoc wszystkim potrzebującym, niezależnie od ich religii czy pochodzenia.
W ostatnich dniach wspólnota parafialna otrzymała także dodatkowe wsparcie duszpasterskie. Do Gazy przybył o. Luis Montes ze Zgromadzenia Słowa Wcielonego. Oficjalnie powitano go w niedzielę 8 listopada podczas Mszy Świętej, której przewodniczył.
To błogosławieństwo – cieszy się ks. Romanelli.
Pokój jest możliwy, a sprawiedliwość konieczna
Proboszcz katolickiej parafii w Gazie pragnie być również głosem tych, których cierpienie przestaje być słyszane. Apeluje, aby sytuacja mieszkańców Strefy Gazy ponownie znalazła się w centrum zainteresowania mediów i społeczności międzynarodowej.
Wzywa do otwarcia przejść granicznych zarówno dla lekarzy, jak i pacjentów potrzebujących opieki medycznej. Podkreśla również, iż pilna potrzeba niesienia pomocy humanitarnej nie może przesłonić konieczności budowania sprawiedliwego pokoju.
Pokój jest możliwy, a sprawiedliwość konieczna – zarówno dla Izraelczyków, jak i Palestyńczyków.
Organizacja Pomoc Kościołowi w Potrzebie od wielu lat współpracuje z lokalnym Kościołem, wspierając chrześcijańskie wspólnoty Ziemi Świętej. Realizowane projekty obejmują m.in. tworzenie miejsc pracy dla chrześcijańskich rodzin w Betlejem i Jerozolimie, modernizację katolickiej drukarni w Betlejem oraz wsparcie Łacińskiego Seminarium Patriarchalnego w Beit Jala, w tym poprawę warunków formacji przyszłych kapłanów.
Ważnym obszarem działalności PKWP pozostaje również edukacja chrześcijańska, szczególnie pomoc uczniom z rodzin znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej. W latach 2025-2026 organizacja przeznaczyła na ten cel w Ziemi Świętej około 420 tys. euro.
Obecnie PKWP wspiera także projekt pomocy doraźnej w Strefie Gazy, którego celem jest zapewnienie mieszkańcom niezbędnego wsparcia w obliczu nadchodzącej zimy.
