Familiaris Tractatio Verbi Divini* 488

W dzisiejszym fragmencie Ewangelii Jezus wskazuje uczniom prawdę o swoim dziele zbawienia ludzkości, sensie pojawienia się na świecie: Muszę udać się do Jerozolimy, wiele wycierpieć, być zabity, ale trzeciego dnia zmartwychwstanę. Jednak są to trudne słowa do zrozumienia dla Piotra, bo nie myśli po Bożemu, ale po ludzku… oczekuje Mesjasza, który zwycięży ich ciemiężycieli a nie będzie umierał na krzyżu. To nie jest zgodne z jego oczekiwaniami i pragnieniami. Jest to sprzeczne z tym co czuje i poznał. Dlatego usłyszy mocne słowa Jezusa: Zejdź Mi z oczu, szatanie! Jesteś Mi zawadą, bo nie myślisz po Bożemu, ale po ludzku”. Szatan jest mocny w tym co ludzkie, doczesne, zmysłowe a Jezus spełnia wolę Ojca i walczy ze złem bronią, którą jest krzyż. Bowiem tylko krzyż może przywrócić królestwo miłości w sercach ludzkich. Według Jezusa wyrywać kąkol zła w świecie można tylko poprzez działania przeciw naszej naturze, zepsutej grzechem pierworodnym.

Ten fragment Ewangelii uświadamia nam jak często zamiast wsłuchiwać się w Boże Słowo i starać się odkrywać Jego plan względem nas, to my mówimy Bogu co ma uczynić… jakbyśmy lepiej wiedzieli od Boga co jest dobre i pożyteczne dla nas. A przecież codziennie modlimy się słowami: Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje; przyjdź królestwo Twoje; bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Gdzie jest nasza wiara i zaufanie w Bożą opatrzność. Nasuwa się w tym miejscu inny fragment: Bo myśli moje nie są myślami waszymi ani wasze drogi moimi drogami – wyrocznia Pana /Iz 55,8/.

Bóg podkreśla, iż Jego zamysły i sposób działania odbiegają od naszego pojmowania rzeczywistości i przewyższają nasze rozumowanie. I kolejne słowa Jezusa: jeżeli ktoś chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje uświadamiają nam jak często nie chcemy nieść krzyża, bronimy się przed nim, myśląc, iż inne krzyże są lżejsze, iż nasz nie jest do udźwignięcia.

Zaprzeć się samego siebie… swojego sposobu myślenia, oczekiwań, życia, w którym jest komfortowo, bezpiecznie, przewidywalnie… Przecież nie ma nic złego w tym, iż chcemy mieć pomysł na własne życie.

Jeśli zachwycasz się życiem Jezusa i tym, czego On dokonał dla Ciebie… jeżeli nie chcesz pogubić się w życiu, chcesz doświadczać pokoju wśród burz, jeżeli tak naprawdę masz dość marnowania energii na siłowanie się z pozorami życia i naprawdę wybierasz Jezusa, to On przypomina w dzisiejszej Ewangelii, iż do tego potrzeba zaprzeć się siebie… kochać tak, jak On umiłował… Do tego konieczne jest nieustanne odnawianie naszego umysłu, aby rozpoznać, co jest dobre, co Bogu miłe… jaka jest Jego wola.

Jesteśmy ludźmi, więc wybieramy to, co podpowiada nam natura, ale jesteśmy również chrześcijanami wiec uwierzmy słowom Chrystusa

Autorzy: Magdalena i Tadeusz Zabiega
30 lat małżeństwa, dwie dorosłe córki,
zaangażowani w posługę w Ruchu Spotkań Małżeńskich,
który prowadzi kursy dla narzeczonych i rekolekcje dla małżeństw