Familiaris Tractatio Verbi Divini* 485

filipini.eu 2 dni temu

2 VIII – XVIII NIEDZIELA ZWYKŁA

Mt 14,13-21

Wszechmogący Boże, wspieraj swoich wiernych † i okaż wiekuistą dobroć proszącym, którzy uznają Ciebie za Stwórcę i Pana; * odnów życie im udzielone i odnowione zachowaj. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

✠ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Jezus usłyszał o śmierci Jana Chrzciciela, oddalił się stamtąd łodzią na pustkowie, osobno. ale tłumy zwiedziały się o tym i z miast poszły za Nim pieszo. Gdy wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi i uzdrowił ich chorych.

A gdy nastał wieczór, przystąpili do Niego uczniowie i rzekli: «Miejsce to jest pustkowiem i pora już późna. Każ więc rozejść się tłumom: niech idą do wsi i zakupią sobie żywności».

Lecz Jezus im odpowiedział: «Nie potrzebują odchodzić; wy dajcie im jeść!»

Odpowiedzieli Mu: «Nie mamy tu nic prócz pięciu chlebów i dwóch ryb».

On rzekł: «Przynieście Mi je tutaj».

Kazał tłumom usiąść na trawie, następnie wziąwszy pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, odmówił błogosławieństwo i połamawszy chleby, dał je uczniom, uczniowie zaś tłumom. Jedli wszyscy do syta, a z tego, co pozostało, zebrano dwanaście pełnych koszy ułomków. Tych zaś, którzy jedli, było około pięciu tysięcy mężczyzn, nie licząc kobiet i dzieci.

Oto słowo Pańskie.

za: brewiarz.pl

Ewangelia opowiada o pierwszym rozmnożeniu chleba przez Pana Jezusa. Kiedy Jezus dowiaduje się o śmierci Jana Chrzciciela, swojego bliskiego i dobrego przyjaciela, odczuwa smutek i ból. Mimo tego, gdy widzi tłumy ludzi biednych i chorych, nie odchodzi od nich, ale pozostaje z nimi, uzdrawia ich i naucza.

Kluczową sceną w Ewangelii jest głód ludzi, którzy przyszli do Jezusa z daleka. Uczniowie chcą odesłać tłum, ale Jezus mówi: „Wy dajcie im jeść”.

Każdy człowiek odczuwa głód, ale nie tylko fizyczny. Istnieje również głód miłości, uwagi, szacunku i bliskości drugiego człowieka. My wszyscy możemy karmić innych miłością, spojrzeniem, wysłuchaniem i życzliwością. To właśnie sprawia, iż człowiek otoczony dobrym słowem, uwagą i pomocą czuje się w swojej wspólnocie zauważony, istotny i kochany.

Dla Pana Jezusa sprawa głodu ludzi jest bardzo ważna. Nakazuje uczniom ich nakarmić, a nie odprawiać. To może być również przesłanie dla nas.

Nie tylko Jezus może nas karmić duchowo, ale każdy z nas powinien dzielić się tym, co ma, z innymi. Za każdym razem, gdy pomagamy i dzielimy się z drugim człowiekiem, wydarza się mały cud miłości. Jest on potrzebny każdemu z nas, ponieważ wszyscy potrzebujemy siebie nawzajem, aby się umacniać i pocieszać. Bez drugiego człowieka trudno jest iść przez życie. Dlatego Bóg dał nam siebie nawzajem, abyśmy mogli dzielić się miłością i być dla siebie wsparciem.

Starajmy się być wrażliwi na potrzeby innych – nie tylko materialne, ale także na potrzebę miłości, zrozumienia i troski o drugiego człowieka.

Żyjemy w czasach dobrobytu. Na świecie jest wystarczająco dużo jedzenia, ubrań i innych dóbr materialnych, a mimo to wciąż są ludzie głodni, biedni, samotni i smutni. Dlatego starajmy się dostrzegać ich potrzeby. Bądźmy wsparciem dla siebie nawzajem, bo każdy z nas jest człowiekiem godnym miłości. Nasze życie stanie się piękniejsze, jeżeli będziemy się nią dzielić.

Autorzy: Anna i Michał

* Nawiązujący do sposobu św. Filipa Neri krótki, przystępny komentarz do Liturgii Słowa. Autorami refleksji na niedziele i święta są świeccy, osoby w różny sposób związane z naszym oratoryjnym duszpasterstwem. Mamy nadzieję, iż ta propozycja ciesząca się coraz większym Państwa zainteresowaniem, pomaga w przygotowaniu się do Mszy św. i jest także okazją do lepszego poznania osób, które z widzenia znamy z kościoła filipinów.