Familiaris Tractatio Verbi Divini* 481

Od wielu lat posługujemy w ruchu Spotkań Małżeńskich, gdzie prowadzimy rekolekcje – warsztaty z dialogu małżeńskiego. Zasady dialogu to: Bardziej słuchać niż mówić. Bardziej rozumieć niż oceniać. Bardziej dzielić się niż dyskutować a przede wszystkim przebaczać. To fascynujące, jak głęboko ten fragment Ewangelii Mt 11,25-30 współgra z duchowością i zasadami dialogu Spotkań Małżeńskich. Ruch ten opiera się przecież na tych czterech fundamentalnych zasadach, które są niczym innym, jak przełożeniem postawy Jezusa na język relacji ludzkich.

Oto jak możemy połączyć słowa Chrystusa z zasadami dialogu:

1. „Objawiłeś je prostaczkom” a pierwszeństwo słuchania przed mówieniem. Jezus mówi, iż tajemnice Boga są zakryte dla „mądrych i roztropnych”, którzy polegają tylko na swoich racjach i intelekcie. W dialogu małżeńskim taką barierą bywa postawa „ja wiem lepiej”. Kiedy wchodzimy w rozmowę z pozycji eksperta, który z góry wie, co współmałżonek myśli i dlaczego popełnia błędy, zamykamy się na prawdę o nim. Postawa „prostaczka” to postawa pokornego słuchacza. To rezygnacja z własnych założeń i gotowość, by przyjąć drugiego człowieka takim, jakim jest. Prawdziwe spotkanie zaczyna się wtedy, gdy mam w sobie prostotę, by najpierw wysłuchać, zamiast mówić.

2. „Jestem cichy i pokornego serca” a dzielenie się przed dyskutowaniem. Jezus nie narzuca się, nie krzyczy, nie walczy na argumenty – jest „cichy i pokornego serca”. W Spotkaniach Małżeńskich kluczową zasadą jest dzielenie się swoimi uczuciami i wnętrzem, zamiast dyskutowania. Dyskusja często zamienia się w pole bitwy, gdzie szukamy argumentów, by „wygrać” i udowodnić swoją rację. Tymczasem cichość i pokora serca objawiają się w odwadze do pokazania swojej bezbronności. Kiedy zamiast oskarżeń typu: „Ty znowu…”, mówię o sobie: „Jest mi smutno, czuję się bezsilny…”, naśladuję cichość Chrystusa. Pokora pozwala mi zrezygnować z walki na rzecz budowania mostu.

3.„Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni jesteście…” a dążenie do rozumienia przed ocenianiem. Jezus widzi człowieka zmęczonego i nie ocenia go, nie gani za to, iż nie daje sobie rady. Mówi po prostu: „Przyjdź”. W dialogu małżeńskim odpowiednikiem tego zaproszenia jest zasada rozumienia przed ocenianiem. Kiedy współmałżonek przychodzi do nas zmęczony, poirytowany czy przytłoczony, najłatwiej jest wydać szybki osąd: „Przesadzasz”, „Inni mają gorzej”. Jezus uczy nas innej drogi – przyjąć trud drugiego człowieka bez cenzury i krytyki. Zrozumieć jego świat, jego emocje i dać mu bezpieczną przestrzeń, w której nie musi być idealny.

4. Słodkie jarzmo wspólnoty a przebaczenie. Jarzmo w sensie ewangelicznym to zaproszenie do wspólnego niesienia ciężarów ramię w ramię. W małżeństwie tym wspólnym krokiem jest czwarta zasada: gotowość do przebaczenia. Nie da się iść w jednym jarzmie z kimś, na kogo jesteśmy śmiertelnie obrażeni lub wobec kogo chowamy urazę – wtedy każdy ciągnie w swoją stronę, a ciężar staje się nie do zniesienia. Przebaczenie to decyzja, by uwolnić drugą stronę (i siebie) od długu, by na nowo zsynchronizować krok. To właśnie dzięki przebaczeniu brzemię codziennych trudności staje się lekkie, a jarzmo wspólnego życia – słodkie.

Podsumowanie: Kiedy Jezus mówi: „Uczcie się ode Mnie”, w kontekście małżeństwa mówi: uczcie się takiego dialogu, który nie rani, nie ocenia i nie szuka swego. Prawdziwe „kojenie dusz”, o którym wspomina Ewangelia, dokonuje się w małżeństwie wtedy, gdy zasady dialogu przestają być tylko teorią, a stają się naszym sposobem na codzienne spotkanie.

Autorzy: Jola i Sławek Woźniak