Familiaris Tractatio Verbi Divini* 462

filipini.eu 4 dni temu

1 III 2026 – II NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU

Mt 17,1-9

Boże, Ty nam nakazałeś słuchać Twojego umiłowanego Syna, † ożywiaj naszą wiarę swoim słowem, * abyśmy odzyskawszy czystość duszy, mogli się cieszyć oglądaniem Twojej chwały. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

✠ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba oraz brata jego, Jana, i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. A oto ukazali się im Mojżesz i Eliasz, rozmawiający z Nim.

Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Panie, dobrze, iż tu jesteśmy; jeżeli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza».

Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!» Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo się zlękli.

A Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł: «Wstańcie, nie lękajcie się!» Gdy podnieśli oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa.

A gdy schodzili z góry, Jezus przykazał im, mówiąc: «Nie opowiadajcie nikomu o tym widzeniu, aż Syn Człowieczy zmartwychwstanie».

Oto słowo Pańskie.

za: brewiarz.pl

W Ewangelii czytamy, iż Jezus zabiera za sobą trzech najbliższych uczniów w odosobnione miejsce, aby obnażyć przed nimi swoją prawdziwą naturę. Góra Tabor jest symbolem wzniesienia duchowego i objawienia; pojawienie się Mojżesza i Eliasza, oznacza, iż obietnica dana Izraelowi wypełnia się. Dla mnie osobiście góra jest wysiłkiem, który należy przejść, aby na szczycie zobaczyć piękno i móc się zachwycić. Jezus z Piotrem, Jakubem i Janem przeszli tę drogę, która u szczytu objawiła uczniom samego Boga, który jaśniejąc jak promienie słoneczne nakazał im słuchać Jezusa, ponieważ On jest Jego Synem umiłowanym. Uczniowie pomimo swojej ogromnej wiary zlękli się i po tym nastąpił najpiękniejszy momentem, gdy Jezus ich dotyka i mówi „Wstańcie i nie lękajcie się!”. Dotyk jest sygnałem, który kieruje się ku drugiej osobie, aby wyrazić swój stosunek do niej. Jezus dotykając uczniów zapewnił uczniom, iż jest z nimi i okazał im tym gestem wsparcie i bliskość, czyli bezpieczeństwo. Mowa za to upewniła ich w tym, iż nie mają się czego bać. Ten obraz Boga jest po prostu piękny. Potęga Boga potrafi prawdziwie wierzącego w Niego człowieka przestraszyć. Ale Bóg, w pełni świadomy tego, pokazuje swoją troskliwą, opiekuńczą i pełną Miłości twarz. Następnie w drodze powrotnej Jezus przykazał uczniom, aby nie wspominali o tym nikomu. Uważam, iż Pan Jezus chciał i przez cały czas chce, aby ludzie poznawali Go po owocach oraz po swojej wewnętrznej przemianie.

Autorka: Karolina,
parafianka, studentka zarządzania,
miła i przyjazna osoba uwielbiająca spacery, pieczenie smakołyków, jazdę na łyżwach
i chodzenie po górach

* Nawiązujący do sposobu św. Filipa Neri krótki, przystępny komentarz do Liturgii Słowa. Autorami refleksji na niedziele i święta są świeccy, osoby w różny sposób związane z naszym oratoryjnym duszpasterstwem. Mamy nadzieję, iż ta propozycja ciesząca się coraz większym Państwa zainteresowaniem, pomaga w przygotowaniu się do Mszy św. i jest także okazją do lepszego poznania osób, które z widzenia znamy z kościoła filipinów.