Dziesięć orszaków na dziesięć lat. Czym była „intronizacja” Chrystusa w Polsce?

22 godzin temu

Tegoroczne orszaki odbędą się pod hasłem „Zjednoczeni pod sztandarem Chrystusa Króla”. Ich organizatorem jest Ogólnopolskie Dzieło Intronizacji Jezusa Chrystusa Króla.

Procesje zaplanowano w Krakowie, Warszawie, Częstochowie, Przemyślu, Szczecinie, Olsztynie, Poznaniu, Katowicach, Gdańsku i Wrocławiu. W porównaniu z ubiegłym rokiem do grona miast organizujących orszaki dołączyły Poznań i Częstochowa.

Dziesięć miast, wspólna modlitwa

W Krakowie uroczystości rozpoczną się o godzinie 12.00 Mszą świętą w sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach, pod przewodnictwem bp. Jana Zająca. Podczas liturgii nastąpi odnowienie Jubileuszowego Aktu, a następnie wierni przejdą w orszaku do sanktuarium św. Jana Pawła II.

W Warszawie Mszy świętej o godzinie 12.30 w archikatedrze św. Jana Chrzciciela przewodniczyć będzie abp Adrian Galbas. O godzinie 13.45 wyruszy orszak, który zakończy się nabożeństwem w katedrze warszawsko-praskiej.

W Częstochowie uczestnicy spotkają się najpierw w archikatedrze Świętej Rodziny, gdzie o godzinie 10.00 Eucharystii przewodniczyć będzie abp Wacław Depo. Następnie orszak przejdzie na Jasną Górę. W Poznaniu obchody rozpoczną się również o godzinie 10.00, Mszą świętą w katedrze pod przewodnictwem abp. Zbigniewa Zielińskiego.

W pozostałych miastach przygotowano Msze święte, nabożeństwa i procesje. Szczegółowy program publikuje Ogólnopolskie Dzieło Intronizacji Jezusa Chrystusa Króla.

Skąd wzięła się idea intronizacji?

Choć współczesny polski ruch intronizacyjny ma stosunkowo krótką historię, jego duchowe korzenie sięgają znacznie głębiej.

Ważnym etapem rozwoju kultu Chrystusa Króla było nauczanie papieża Leona XIII, który w 1899 roku, w encyklice Annum sacrum, wezwał do poświęcenia rodzaju ludzkiego Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Papież podkreślał, iż królewska władza Chrystusa nie jest uzależniona od ludzkiego uznania, ale człowiek może dobrowolnie przyjąć Jego panowanie.

Kolejny krok uczynił Pius XI. W encyklice Quas primas z 1925 roku ustanowił święto Chrystusa Króla, podkreślając, iż panowanie Chrystusa powinno obejmować nie tylko życie prywatne człowieka, ale także jego relacje społeczne. Papież widział w odrzuceniu Chrystusa i Jego nauki jedną z przyczyn kryzysu współczesnego świata.

W Polsce szczególne znaczenie dla rozwoju idei intronizacji miała postać Rozalii Celakówny (1901–1944), krakowskiej pielęgniarki i mistyczki. W swoich zapiskach opisywała ona prywatne objawienia, w których pojawiało się wezwanie do uznania Jezusa Chrystusa za Króla i Pana przez naród polski.

W 1996 roku rozpoczął się jej proces beatyfikacyjny. Zainteresowanie pismami Celakówny przyczyniło się do rozwoju środowisk zabiegających o dokonanie ogólnopolskiego aktu intronizacji.

Zmiana nazwy aktu

Dążenia te przez wiele lat były przedmiotem refleksji i dyskusji teologicznych. W 2004 roku Konferencja Episkopatu Polski powołała Zespół ds. Społecznych Aspektów Intronizacji Chrystusa Króla, a w 2013 roku Zespół ds. Ruchów Intronizacyjnych, który podjął dialog z przedstawicielami różnych wspólnot. Jedną z zasadniczych kwestii było znaczenie samego słowa „intronizacja”.

Biskupi zwracali uwagę, iż Chrystusa nie można ustanowić królem, ponieważ – zgodnie z wiarą Kościoła – jest On Królem Wszechświata niezależnie od jakiejkolwiek ludzkiej decyzji. Można natomiast uznać Jego panowanie, zawierzyć Mu swoje życie i zobowiązać się do postępowania zgodnie z Ewangelią.

Dlatego ostatecznie przyjęto nazwę „Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana”, rezygnując z określenia „akt intronizacyjny”, które mogło prowadzić do nieporozumień. Jak wyjaśniał ówczesny przewodniczący Zespołu ds. Ruchów Intronizacyjnych bp Andrzej Czaja, chodziło przede wszystkim o osobiste i wspólnotowe przyjęcie Chrystusa, a nie o nadanie Mu nowego tytułu.

Co wydarzyło się 19 listopada 2016 roku?

Uroczysta proklamacja Jubileuszowego Aktu odbyła się 19 listopada 2016 roku w sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach. W wydarzeniu uczestniczyli polscy biskupi, przedstawiciele władz państwowych, w tym prezydent Andrzej Duda, oraz liczni wierni.

Akt został wypowiedziany przez ówczesnego przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski abp. Stanisława Gądeckiego. Następnego dnia, w uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata, odczytano go w polskich parafiach. Wydarzenie wpisywało się w obchody 1050-lecia Chrztu Polski oraz zakończenie Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia.

Treść Aktu obejmowała wyznanie wiary, uznanie panowania Chrystusa nad życiem osobistym i społecznym, przeproszenie za grzechy oraz zobowiązanie do życia zgodnego z Jego nauką. Zawierała również modlitwę za Ojczyznę, naród i władze państwowe.

W oficjalnym komentarzu Episkopatu podkreślono, iż akt ten nie miał być jedynie uroczystym wydarzeniem, ale początkiem duchowej przemiany.

Nie jednorazowa deklaracja, ale zadanie

Dziesiąta rocznica stanowi okazję do przypomnienia tego zasadniczego przesłania. W dokumencie przygotowanym przez Episkopat w 2016 roku zapisano, iż Jubileuszowy Akt nie jest zakończeniem dzieła intronizacji, ale jego początkiem.

Wskazano wówczas, iż chodzi o otwarcie na Chrystusa wszystkich wymiarów życia: osobistego, rodzinnego, społecznego, a także gospodarczego i politycznego. Nie przez samą publiczną deklarację, ale przede wszystkim przez życie zgodne z Ewangelią, miłość bliźniego i praktykowanie miłosierdzia.

Organizowane 22 listopada orszaki mają przypomnieć właśnie o tym zobowiązaniu.

Czytaj także:Nie ma dwóch dróg zbawienia. Watykan jasno o Chrystusie i Żydach
Czytaj także:Co znaczy przyjąć Chrystusa za Króla i Pana? Konferencja w Krakowie-Łagiewnikach
Czytaj także:Skąd wzięła się nazwa święta Podwyższenia Krzyża Świętego?
Idź do oryginalnego materiału