Camille Dalmas
18 listopada 1593 roku gorączkowe poruszenie ogarnia ulice Rzymu. Papież Klemens VIII udał się prawdopodobnie na modlitwę do Kaplicy Sykstyńskiej, której sklepienia od prawie wieku pokryte są freskami Michała Anioła. Jego modlitwa jest nieprzenikniona, ale można się założyć, iż jego myśl nie skupia się na bieżących sprawach Kurii. W ten chłodny, ale jasny poranek oczy wszystkich jego poddanych zwrócone są ku niebu, gdzie majaczy, majestatyczna i gigantyczna, kopuła św. Piotra. Zaprojektowana przez Michała Anioła na podstawie intuicji Bramantego i ukończona przez Giacomo della Portę, ta architektoniczna pomyślność czeka dziś na swoje ostateczne zwieńczenie.
Cupolone, jak zaczynają go nazywać Rzymianie, jest już zwieńczony latarnią, która dominuje nad miastem na wysokości prawie stu trzydziestu metrów. Na tej zawrotnej wysokości robotnicy uwijają się jak mrówki na drewnianych rusztowaniach zawieszonych w próżni pod kierunkiem architekta della Porty. Od kilku dni ogromna kula z pozłacanego brązu autorstwa odlewnika Sebastiano Torrigianiego, tak duża, iż podobno mogłaby pomieścić w swoim wnętrzu tuzin ludzi, została podniesiona i zamontowana na latarni. Jednak dzisiaj to ostateczny symbol Zbawienia, wielki brązowy krzyż, ma zostać wzniesiony nad chrześcijańskim światem.

Kopuła ukończona w zaledwie 22 miesiące
Zmarli olbrzymi, Bramante, Sangallo, a zwłaszcza Michał Anioł Buonarroti, zmarły trzydzieści lat wcześniej, nigdy nie zobaczą swojego arcydzieła ukończonego. To projekt tego ostatniego, śmiały i triumfalny, wznosi się teraz nad ich głowami. Zatopiony w modlitwie Klemens VIII modli się o powodzenie operacji, w której najmniejszy błąd w obliczeniach czy najmniejszy podmuch wiatru strąciłyby ludzi i brąz w przepaść. Ale czy naprawdę wątpi? Jak krzyż mógłby zawieść tam, gdzie kula się powiodła?
Szybkość wykonania kopuły – ukończonej w zaledwie 22 miesiące – zaskoczyła wszystkich… Z wyjątkiem Domenico Fontany, prawej ręki Della Torre. Ten genialny inżynier i wielki przywódca ludzi z wojskową precyzją zorganizował pracę 800 mobilizowanych robotników, zaprojektował pomysłowe maszyny i imponujące rusztowania przeczące grawitacji, pozostawiając swojemu mistrzowi troskę o artystyczny wymiar struktury, podczas gdy sam zagłębiał się w obliczenia i księgowość.
Ludzka pomysłowość połączona z wiarą
Pod bazyliką zgromadził się tłum Rzymian: krążki i wciągarki, uruchamiane przez dziesiątki koni i ludzi na ziemi oraz na dachach, zaczynają skrzypieć. Rusza system lin zaprojektowany z zegarmistrzowską precyzją przez ludzi Fontany. Wykrzykiwane są rozkazy, często zatrzymuje się pracę, aby sprawdzić naprężenie lin. Powoli, bardzo powoli, wielki krzyż z pozłacanego brązu wznosi się wzdłuż kopuły, przesuwając się jakby cudem po trawertynowej konstrukcji. Najmniejsza usterka techniczna zamieniłaby ten dzień triumfu w dramat i złowróżbny znak dla pontyfikatu. Sous la basilique, la foule des Romains s’est ensuite massée : les poulies et les cabestans, actionnés par des dizaines de chevaux et d’hommes au sol et sur les toits, commencent à grincer. C’est le système de cordages conçu avec une précision d’horloger par les hommes de Fontana qui s’ébranle. Des ordres sont hurlés, on s’arręte souvent pour vérifier la tension des cordes. Lentement, très lentement, la grande croix de bronze doré s’élève le long de la coupole, glissant comme par miracle contre la structure de travertin. La moindre défaillance technique transformerait ce jour de triomphe en un drame et un présage funeste pour le pontificat.
Ale ludzka pomysłowość łączy się tutaj z wiarą. Przy wstrzymanym oddechu wiwatującego tłumu, krzyż wreszcie dociera na szczyt kuli po kilku godzinach trudu. Wewnątrz krzyża umieszczono wcześniej cenne relikwie, w tym fragment Prawdziwego Krzyża oraz Agnus Dei, woskowe medaliony mające chronić bazylikę i Miasto przed burzami i złym duchem. Nagle zostaje dany sygnał. Dzwony św. Piotra zaczynają bić na alarm, a niedługo dołączają do nich dzwony wszystkich kościołów w Rzymie. Z Zamku Świętego Anioła nad Tybrem grzmią działa, by uczcić to wydarzenie. Na szczycie kopuły pozłacany krzyż lśni w rzymskim słońcu, dominując nad Miastem i Światem na wysokości 137 metrów.


1 dzień temu
![„O światło dla narodu, byśmy kierowali się zawsze dobrem Ojczyzny”. Pierwszy dzień nowenny [+TEKST MODLITWY]](https://misyjne.pl/wp-content/uploads/2026/09/mid-26913321.jpg)















