Już nie nazywam was slugami, gdyż sługa nie wie co czyni jego pan, was zaś nazwałem przyjaciółmi, gdyż te usłyszane od Ojca mojego dałem poznać wam. (J 15,15)
οὐκέτι λέγω ὑμᾶς δούλους, ὅτι ὁ δοῦλος οὐκ οἶδεν τί ποιεῖ αὐτοῦ ὁ κύριος· ὑμᾶς δὲ εἴρηκα φίλους, ὅτι πάντα ἃ ἤκουσα παρὰ τοῦ πατρός μου ἐγνώρισα ὑμῖν.
Iam non dicam vos servos: quia servus nescit quid faciat dominus eius. Vos autem dixi amicos: quia omnia quæcumque audivi a Patre meo, nota feci vobis.
Hojność, której doznajemy w spotkaniu z Ewangelią wg. św. Jana, jest wypełnieniem słowa Pana Jezusa w życiu Ewangelisty. On również dał nam poznać to, co sam usłyszał, przyjął od Mistrza i Pana. W ten sposób, gdy medytujemy janowe dzieło, jesteśmy w relacji przyjaźni z Umiłowanym Uczniem Pana. Wtajemniczenie w sekrety oznacza zaproszenie do więzi. To tak, gdy ktoś zaprasza do swojego domu i tam trwa rozmowa przy stole, bez pośpiechu, z otwartością. W tym kontekście mocno mogą zabrzmieć słowa Pana Jezusa: “Nie znam was… Takie wyznanie oznaczłoby, iż nie dałem siebie poznać, iż nie przyjąłem Słowa. Dziś jednak mamy ten przywilej, by wejść do Wieczernika i tam trwać, przebywać, zamieszkać. Jest przy nas także św. Kazimierz Królewicz.