Wytrwałość. Często życie
pokazuje, iż ludziom jej brakuje. Starają się, proszą Boga o cud, o siłę, o
pomoc, a jak już ją dostają, przez chwilę są wierni Bogu, a potem brak
wytrwałości, a często pycha sprawiają, iż wracają do grzesznego życia.
Kilka przykładów takich
zachowań przedstawia Pismo Święte.
Przykład 1 – Salomon
Salomon był synem króla
Dawida. Poprosił on Boga o mądrość i ją otrzymał. Cenił ją bardziej niż
bogactwo, chwałę, długie życie. Chciał mądrze rządzić swoim ludem, dlatego o
nią poprosił. Za jego rządów, Izrael wyrósł na potężne państwo.
Niestety, pod koniec
życia, pod wpływem swoich żon (miał 700 żon i 300 nałożnic), które w większości
były pogankami, odstąpił od Boga, utracił dar mądrości, a Izrael zostaje
podzielony na Izrael i Judę.
Co zgubiło Salomona?
Wybujałe ambicje – chciał
przewyższyć dokonania swego ojca Dawida, zbyt wystawne życie. Mówiąc krótko –
pycha, pycha i jeszcze raz pycha.
Przykład 2 – prorok
Eliasz
Eliasz wyzwał 450
proroków Baala, aby modli się do swego boga o deszcz (susza trwała 3 lata).
Natomiast Eliasz wznosi ołtarz do Boga, a ogień z nieba strawił jego ofiarę.
Kiedy modlitwy kapłanów Baala okazują się bezskuteczne, Eliasz kazał zabić ów kapłanów.
Po śmierci kapłanów,
królowa Izabel grozi Eliaszowi śmiercią. Ten przestraszył się gróźb Izabeli i
uciekł na pustynię, gdzie czuł się wyczerpany i załamany tak, iż prosi nawet
Boga o śmierć.
Dlaczego tak wielki
prorok przestraszył się gróźb pod swoim adresem po tak wielkim zwycięstwie?
Czyżby zwątpił w Bożą
pomoc?
Przykład 3 – Dawid
Niewiarygodny sukces – z
pomocą Bożą zabija procą Goliata, a potem zostaje królem Izraela.
Niby wszystko ma, ale
zapragnął czegoś, czego nie mógł mieć – żony swojego żołnierza, Uriasza.
Ponieważ Batszeba
zachodzi z Dawidem w ciążę podczas nieobecności jej męża, Dawid wysyła Uriasza
na pewną śmierć i w ten sposób zabija go cudzymi rękami.
Co kierowało królem
Dawidem?
Brak opanowania, czyli
coś, co gubi często także współczesnych ludzi sukcesu. Mają dużo, ale chcą
jeszcze więcej, choćby tego, czego nie mogą mieć.
Przykład 4 – prorok
Jonasz
Nawraca on ogromne miasto
Niniwa, ale nie jest z tego zadowolony, bo mieszkańcy Niniwy byli wrogami
Izraela. Ponieważ mieszkańcy Niniwy nawrócili się, Bóg nie zniszczył tego
miasta – okazał miłosierdzie, co nie spodobało się Jonaszowi, który liczył na
to, iż Bóg zniszczy Niniwę.
Po nawróceniu się
Niniwitów, Jonasz zły i oburzony z powodu miłosierdzia, jakie Bóg im okazał,
idzie na wschód od miasta, siada na palącym słońcu i jest tak zrozpaczony, że
prosi Boga o śmierć.
A czy zrozumiałbyś i
ucieszył się miłosierdziem, jakie Pan okazał twojemu nieprzyjacielowi?
Przykład 5 – Gedeon
Pokonał on ogromną armię Madianitów
z pomocą jedynie 300 żołnierzy i garnków. Kiedy chciano obwołać go królem,
odmówił, ale ze złotych kolczyków stworzył efod (kosztowny, posągowy przedmiot),
ustawił go w centrum miasta, by ludzie oddawali mu cześć.
A gdzie oddawanie czci
Bogu, chwalenie Go i dziękowanie za pomoc w walce?
Czyżby sukces oślepił
Gedeona?
Jaka jest nauka, która
jest zawarta w tych opowieściach?
Dlaczego wielu ludzi przestaje być wiernymi Bogu i zapomina o Nim, gdy
jest bardzo dobrze i odnieśli sukces? Dlaczego często ten sukces staje się
powodem upadku?
Przemyśl to i teraz
pomyśl o swoim życiu, a także o historii naszego narodu odnosząc ją do obecnej
sytuacji w krajach Zachodu, gdzie wszystko zawsze było piękne i proste.
Ewelina
Szot
