Dawać wyrocznię (κεχρηματισμένον– kechrēmatismenon)

Jemu Duch Święty objawił, iż nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza Pańskiego. (Łk 2,26)

καὶ ἦν αὐτῷ κεχρηματισμένον ὑπὸ τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου μὴ ἰδεῖν θάνατον πρὶν [ἢ] ἂν ἴδῃ τὸν χριστὸν κυρίου.

Et responsum acceperat ab Spiritu Sancto non visurum se mortem nisi prius videret Christum Domini.

Powyższe słowa opisują Symeona, który z pokorą wyczekiwał Mesjasza Pańskiego posługując w świątyni jerozolimskiej. Zaś słowo κεχρηματισμένον (kechrēmatismenon) ustawia tego proroka, działającego w okresie przejścia od „czasu Izraela” do „czasu Jezusa” w poczcie wszystkich proroków ST, którzy przecież przepowiadali przyjście Mesjasza (por. Jer 25,30; 33,2; Hi 40,8). W rzeczy samej κεχρηματισμένον, będąc imiesłowem strony biernej, wskazuje na bezpośrednie działanie samego Boga, który poprzez objawienie dał poznać Symeonowi czas nawiedzenia i radości, która miała znamionować czasy mesjańskie. Symeon dzięki spotkaniu z Jezusem mógł czuć się i był prorokiem spełnionym: jego umysł, oświecony przez Ducha świętego poznał czas, a oczy ujrzały zbawienie, które Bóg przygotował dla wszystkich narodów (Łk 2,30-31).

dawać wyrocznię; dawać objawienie, nakaz, pouczenie, ostrzeżenie