CZY POWINIENEŚ MIEĆ PRETENSJE DO BOGA?

Czy nie jest tak, że często nie widzisz i nie słyszysz upomnień Bożych zapowiadających dla ciebie możliwe nieszczęście, a później, jak to nieszczęście się wydarzy to płaczesz, narzekasz i masz pretensje do Boga za to, iż nie zapobiegł temu nieszczęściu?

Czy nie jest tak, że dopiero wtedy, jak doświadczysz trudnej sytuacji, to przypominasz sobie o Bogu, którego wcześniej nie dostrzegałeś, bo było dobrze?

I czy to twoje przypomnienie sobie o Nim nie przybiera najczęściej formy pretensji, dlaczego akurat ty?

No, ale jeżeli nie chcesz Go na co dzień, bo Go wyrzucasz ze wszystkich dziedzin życia, to czy adekwatne jest, iż masz do Niego pretensje?

Przykład: przed II wojną światową ostrzegała Matka Boża w Fatimie w 1917 r. Wskazała na ratunek dla świata – codzienny różaniec. Ludzie zlekceważyli tę informację.

W 1938 r. Jezus mówi Rozalii Celakównie, iż Polska może uniknąć wojny wybierając Go na Króla Polski. Polacy lekceważą tę informację i dzieje się to, co się dzieje.

Ewelina Szot