1 dzień temu
Morze ludzi, nad którym powiewają niezliczone flagi Argentyny, ale także barwy innych państw Ameryki Łacińskiej – Peru, Boliwii, Paragwaju czy Brazylii. Wszystkie kolory kontynentu połączyły się podczas wydarzenia, które okazało się największym jak dotąd zgromadzeniem wiernych w czasie pontyfikatu Leona XIV.
– To niezwykle ważne wydarzenie, wielkie świadectwo wiary, nie tylko dla Argentyny, ale dla całego świata – mówi Ana Maria, która przyjechała z Santa Fe. W tłumie spotkała ludzi z wielu różnych krajów. Choć nie miała możliwości zobaczyć papieża na własne oczy, przybyła, aby „usłyszeć go sercem”. Ma nadzieję, iż wizyta Ojca Świętego zachęci wszystkich do „poszukiwania dobra wspólnego i życia w wielkiej radości”.
Ten ogólnokontynentalny wymiar spotkania jest szczególnie istotny dla Webersona i Tality, młodego brazylijskiego małżeństwa, które zamieszkało w Argentynie, aby studiować medycynę.
– To wydarzenie dla całej Ameryki Łacińskiej – podkreślają, z dumą prezentując brazylijską flagę, mimo obecnych napięć politycznych między ich ojczyzną a Argentyną, które utrudniają również studentom z obu państw podejmowanie nauki u sąsiadów.
Żałują, iż Leon XIV nie mógł przy tej okazji odwiedzić Brazylii, ale mają nadzieję, iż niedługo będą mogli powitać go również w swoim kraju. Wciąż żywa pozostaje także pamięć o papieżu Franciszku, który przybył do Brazylii na Światowe Dni Młodzieży w 2013 roku.
– Brazylijczycy bardzo go kochali. Darzą też wielką sympatią Leona – zapewniają.
„Marzenie o pokoju” dla całego kontynentu
Dla Marii Caroliny, Kolumbijki, która od czterech lat mieszka w Buenos Aires, pracuje tutaj i dzieli życie ze swoim argentyńskim partnerem, papieska wizyta jest przede wszystkim „marzeniem o pokoju i jedności dla całej Ameryki Łacińskiej”.
Szczególnie cieszy ją obecność papieża w Argentynie, kraju, który – jak uważa – „bardzo potrzebuje wiary i nadziei”. Również w Kolumbii wydarzenie jest śledzone z wielką uwagą.
– Jesteśmy bardzo katolickim narodem i zawsze staramy się uczestniczyć w najważniejszych wydarzeniach z życia Kościoła – podkreśla.
Papieska podróż przyciągnęła także pielgrzymów z odległych regionów Paragwaju. Gladys García, pochodząca z Puerto Guaraní w dystrykcie Puerto Olimpo, pokonała wraz z grupą młodych ludzi długą, liczącą blisko 2000 kilometrów drogę.
– Ta Msza święta nie jest tylko dla Argentyny. Jest dla wszystkich mieszkańców Ameryki, dla całego świata – przekonuje.
W 2015 roku nie mogła zobaczyć papieża Franciszka podczas jego wizyty w Paragwaju. Jej miejscowość nawiedziła wówczas poważna powódź spowodowana wylaniem rzeki Paragwaj. Tym razem nie chciała już stracić okazji do spotkania z następcą św. Piotra.
Przybywa z kraju przeżywającego głęboki kryzys polityczny, naznaczony upadkiem i aresztowaniem prezydenta republiki uwikłanego w skandal bankowy. W wierze katolickiej dostrzega niezastąpione źródło nadziei.
– Trzymamy się wiary, aby móc iść dalej i nie przestawać walczyć – wyjaśnia.
Wraz z pozostałymi pielgrzymami pragnie również przekazywać tę wiarę następnym pokoleniom, wychowując swoje dzieci w tradycji katolickiej.
Pośród tego ogromnego tłumu mieszają się różne akcenty i narodowe flagi, ale ludzkie pragnienia pozostają podobne: pokój, jedność, nadzieja i euforia ze wspólnego wyznawania wiary.
Milagros przyjechała z aglomeracji Buenos Aires wraz ze swoją matką, Benitą.
– Bardzo mnie wzrusza widok ludzi tak zjednoczonych – wyznaje młoda dziewczyna.
Wzruszenie przywołuje również wspomnienie Franciszka, głęboko zakorzenione w sercach Argentyńczyków.
– Pozostawił w nas trwały ślad. Ponieważ był Argentyńczykiem, czuliśmy się z nim szczególnie związani – tłumaczy.
W Leonie XIV widzi kontynuatora jego przesłania, zwłaszcza wezwania do pokoju i braterstwa.
Buenos Aires zgotowało zatem Leonowi XIV coś znacznie więcej niż tylko argentyńskie powitanie. Ukazało mu żywy obraz Kościoła latynoamerykańskiego – różnorodnego, a zarazem głęboko przywiązanego do swoich korzeni.
Było to przyjęcie godne papieża, którego wielu już dziś uważa za głos całego kontynentu. Sprzyjają temu zarówno lata jego misyjnej posługi w Peru, jak i swoboda, z jaką posługuje się językiem hiszpańskim, oraz umiejętność nawiązywania bliskiego kontaktu z mieszkańcami tych państw – ludźmi pełnymi religijnego zapału i głęboko przywiązanymi do następcy św. Piotra.
