Aberracje liturgiczne cz. 138 - Kiedy ornat ustępuje miejsca koszulce piłkarskiej.

Come home to the SYNODAL SPORTS MASS 👍

Does your priest put on his TEAM'S JERSEY for the final blessing too? https://t.co/r2mOLV72rb pic.twitter.com/VoDp4Y6MDQ

Postacią widoczną na głośnym nagraniu jest meksykański duchowny o. Humberto Álvarez, sprawujący posługę w parafii El Ojo de Agua w mieście Saltillo. To żaden anonimowy epizodysta liturgicznych eksperymentów — wierni w Meksyku doskonale pamiętają jego wcześniejsze „popisy”. To ten sam człowiek, który lata temu wywołał oburzenie, odprawiając Najświętszą Ofiarę w ornatach z nadrukowanymi wizerunkami Supermana, Batmana czy Spider-Mana, a wiernych kropił wodą święconą dzięki dziecięcego pistoletu na wodę.

Wówczas ten liturgiczny demontaż tłumaczył tanią socjotechniką: chęcią „przełamania barier” i rzekomego dotarcia do najmłodszych. Jak widać, z biegiem lat sakralna infantylizacja nie ustąpiła, a jedynie zmieniła barwy.

Od pistoletu na wodę po cyrk stadionowy

W najnowszym materiale o. Álvarez idzie o krok dalej w desakralizacji przestrzeni Prezbitarium. Tuż przed zakończeniem Mszy Świętej, bez cienia żenady, naciąga zieloną koszulkę reprezentacji Meksyku bezpośrednio na albę i stułę. W tym sportowym rekwizycie udziela zebranym końcowego błogosławieństwa w Imię Trójcy Przenajświętszej, po czym wznosi stadionowy okrzyk: „Viva México!”.

To, co modernistyczny świat chciałby widzieć jako „bliskość z ludem” czy „uśmiechnięte duszpasterstwo”, w rzeczywistości stanowi bolesny przejaw postępującej laicyzacji i całkowitego zaniku wyczucia Sacrum:

• Sprofanowanie szat liturgicznych: Alba i stuła przypominają o czystości duszy, bezinteresownej posłudze i władzy kapłańskiej otrzymanej bezpośrednio od Chrystusa. Użycie ich jako wieszaka pod zielony t-shirt reprezentacji sprowadza szaty liturgiczne do roli estradowego rekwizytu w tanim spektaklu.

• Kicz zamiast Majestatu Boga: Wierni przybywający na Mszę mają prawo — i wręcz winni żądać — uczestnictwa w Bezkrwawej Ofierze Chrystusa, a nie w estradowym show zakompleksionego animatora kultury masowej.

• Pogański horyzont: Kościół jest wspólnotą uniwersalną, zjednoczoną wokół Krzyża, a nie fanklubem jakiejkolwiek drużyny sportowej. Obniżanie powagi Najświętszego Sakramentu dla zaspokojenia świeckich emocji to czysta kapitulacja duszpasterska.

Niestety, przypadek o. Álvareza nie jest odosobnionym incydentem, ale wpisuje się w szerszy, niezwykle niepokojący trend sprowadzania wiary do wymiaru folkloru. Doskonałym tego przykładem jest zjawisko znane z katedry w Meksyku — Soccer Baby Jesus (Dzieciątko Jezus w koszulce piłkarskiej), gdzie figurę Chrystusa ubiera się w barwy narodowe przy okazji wielkich turniejów sportowych.

Kościół nie potrzebuje dzisiaj kapłańskich celebrytów, którzy udają kibiców i pajacują przy Ołtarzu. Świat łaknie Pasterzy, którzy z powagą, drżeniem serca i bezwzględną wiernością rubrykom mszalnym poprowadzą go do Boga.