7 PAŹDZIERNIKA
Najśw. M. P. Różańcowej
Ryt zdwojony 2-ej klasy. Szaty białe
Różaniec, ta prosta a piękna forma uczczenia tajemnic naszego Odkupienia, za pośrednictwem N. M. Panny, nie może być obcym duchowi liturgii. Dlatego też Kościół ustanowił to święto, abyśmy mogli uczcić Królowę Różańca świętego, która tyle łask i pociech wyprosiła tym, którzy wiernie ten różaniec odmawiali. Różaniec w dzisiejszej formie powstał prawdopodobnie w końcu XV wieku. Do rozszerzenia jego przyczynili się bardzo Dominikanie. Gdy w dniu 7 października, w którym bractwo odmawiało różaniec, odniesiono zwycięstwo nad Turkami pod Lepanto, papież Pius V kazał obchodzić ten dzień jako święto N. M. Panny różańcowej. W roku 1885 papież Leon XIII zalecił odmawiać różaniec przez cały miesiąc, aby za przyczyną N. M. Panny ubłagać Boga o opiekę nad Kościołem katolickim i o zwycięstwo chrześcijańskiej Prawdy.
Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.
