Choć natura poskąpiła mu zdrowia, Bóg obdarzył go niezwykłym duchem. Św. Józef Cafasso (1811–1860) – włoski kapłan, wybitny wykładowca teologii i genialny spowiednik – udowodnił, iż fizyczna kruchość nie jest przeszkodą w dokonywaniu wielkich reform społecznych i duchowych.
Poznaj człowieka, którego papież Pius XI nazwał „perłą kleru Italii”, a św. Jan Bosko wybrał na swojego wieloletniego przewodnika.
Józef Caffasso urodził się 15 stycznia 1811 roku w Castelnuovo d’Asti w Piemoncie w religijnej chłopskiej rodzinie. Po ukończeniu szkoły średniej podjął dwuletnie studia filozoficzne w kolegium w Chieri. W 1830 roku przeniósł się do Turynu na studia teologiczne i tam, mając zaledwie 22 lata, otrzymał święcenia kapłańskie. Od wczesnych lat miał wadę kręgosłupa i wątłe zdrowie.
Nauczyciel świętych i formator kapłanów
Ks. Cafasso spędził większość życia w Turynie, w instytucji Convitto Ecclesiastico, gdzie uczył młodych księży sztuki spowiadania i głoszenia kazań. Nie była to jednak sucha teoria. Ukształtował model kapłana-pasterza: bliskiego ludziom, wrażliwego i zanurzonego w modlitwie.
Jego najważniejsze cechy, które przyciągały tłumy do konfesjonału, to:
- Spokój – wnoszący ład w serca penitentów,
- Mądrość – pozwalająca trafnie diagnozować duchowe problemy,
- Roztropność – kluczowa w prowadzeniu innych do Boga.
Wychowawca bez narzucania kopii Przez 25 lat był kierownikiem duchowym św. Jana Bosko. Co kluczowe, Cafasso szanował unikalną osobowość swojego ucznia i pomagał mu odkryć jego własną, unikalną drogę, zamiast na siłę go formatować.
Nadzieja w mrokach więzienia
Drugim, niezwykle poruszającym filarem misji ks. Cafasso była posługa w XIX-wiecznych turyńskich więzieniach. W miejscach pełnych brudu i przemocy stawał się dla osadzonych żywym obrazem Bożego Miłosierdzia.
- Praca u podstaw: Zaczynał od masowych kazań, by z czasem przejść do indywidualnych rozmów, które kruszyły choćby najtwardsze sumienia.
- Towarzysz skazanych: Wykazując się heroiczną miłością, osobiście towarzyszył 57 osobom skazanym na karę śmierci, pozostając z nimi ze słowami pociechy aż do momentu egzekucji.
Dziedzictwo i kult
Święty Józef Cafasso zmarł 23 czerwca 1860 roku, mając zaledwie 49 lat.
- Beatyfikacja: 3 maja 1925 r. (Pius XI)
- Kanonizacja: 22 czerwca 1947 r. (Pius XII)
- Patronat: włoskie więzienia, kapelani więzienni, więźniowie oraz osoby skazane na karę śmierci. Współpatronuje również Zgromadzeniu Misjonarzy Matki Bożej Bolesnej Pocieszenia (Consolata), które założył jego siostrzeniec, bł. Józef Allamano.
- Miejsce kultu: Główne sanktuarium znajduje się w Santuario della Consolata w Turynie.
W adhortacji Menti Nostrae papież Pius XII postawił go jako oficjalny wzór dla wszystkich współczesnych spowiedników i kierowników duchowych.
„Cała świętość, doskonałość i pożytek człowieka polegają na doskonałym pełnieniu woli Bożej. Szczęśliwi jesteśmy, jeżeli zdołamy tak zjednoczyć nasze serce z sercem Boga (…) iż staną się jednym sercem i jedną wolą”. – św. Józef Cafasso
