22 września: Św. Tomasza z Villanovy, Bp. i Wyzn.

22 WRZEŚNIA

ŚW. TOMASZA Z VILLANOVY, BISKUPA I WYZNAWCY

Ryt zdwojony. Szaty białe.

Św. Tomasz urodził się w Hiszpanii, już jako młodzieniec wyróżniał się miłością ku ubogim. Wstąpił do zakonu Augustianów, potem acz z niechęcią został biskupem Walencji. Umarł r. 1555.

Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.

Św. Tomasz z Villanovy, zakonnik reguły św. Augustyna i arcybiskup Walencji, zasłynął przede wszystkim niezwykłym miłosierdziem względem ubogich. Godności biskupiej nie przyjął dla zaszczytów, ale pod posłuszeństwem jako ciężar nałożony przez Opatrzność Bożą. Pozostając człowiekiem modlitwy, pokuty i wielkiej prostoty życia, dobra powierzone Kościołowi obracał na pomoc potrzebującym, sam zaś stronił od zbytku i wystawności. Jako pasterz troszczył się zarówno o doczesną niedolę powierzonych sobie wiernych, jak i o zbawienie ich dusz.

Liturgia dzisiejszego święta ukazuje miłosierdzie świętego biskupa jako odbicie nieskończonego miłosierdzia Bożego. W Kolekcie Kościół prosi, aby za jego wstawiennictwem Pan zlał „skarby miłosierdzia swego na wszystkich, którzy Go wzywają”. Sekreta przypomina zarazem, iż prawdziwa miłość bliźniego wypływa z Ofiary Chrystusa i prowadzi ku chwale niebieskiej, a modlitwa po Komunii kieruje nasze spojrzenie ku nagrodzie dusz wiernych i odpuszczeniu grzechów. Przykład św. Tomasza poucza nas, iż chrześcijańskie miłosierdzie nie jest jedynie ludzką dobroczynnością, ale owocem łaski: służbą samemu Chrystusowi obecnemu w ubogich oraz pomocą udzielaną bliźniemu na drodze do wiecznego zbawienia.

Opracowanie redakcyjne „Tenete Traditiones”