Drzewo Krzyża świętego odnalezione było prawdopodobnie 14 września w r. 326 przez św. Helenę, matkę cesarza Konstantyna. Gdy Konstantyn wybudował na miejscu, gdzie Chrystus był umęczony, kościół, oddano go do czci Bożej 14 września 335 r. Na pamiątkę tych dwu faktów w Jerozolimie obchodzono uroczyste święto. Na wzór Jerozolimy powstała uroczystość św. Krzyża naprzód w tych kościołach, które miały część tej cennej relikwii; święto nazywano Podwyższeniem św. Krzyża.
Na początku wieku siódmego wojska Perskie zdobyły Jerozolimę i król Chozroas zabrał relikwie św. Krzyża, którą jednak odzyskano i 3 maja 629 roku złożono ją znowu w kościele jerozolimskim. Ten radosny wypadek wpłynął na powstanie święta na całym Zachodzie i nazwano je Znalezieniem św. Krzyża, choć adekwatnie było to tylko odzyskanie relikwii. W obecnym stanie liturgii czcimy pamiątkę Znalezienia 3, w Polsce 4 maja, natomiast 14 września odnawiamy pamięć Odzyskania św. Krzyża, i nazywamy je Podwyższeniem.
Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.
![Opowieść o kochającym ojcu. I o jego smykach [RECENZJA]](https://misyjne.pl/wp-content/uploads/2026/09/DSC_9752.jpg)
