13 października — Św. Edwarda, Króla i Wyznawcy

13 PAŹDZIERNIKA

Św. Edwarda, Króla i Wyznawcy

Ryt prosty. Szaty białe.

Św. Edward nazwany wyznawcą był wnukiem św. Edwarda męczennika. Gdy wstąpił na tron angielski « rozumieli wszyscy — pisze pewien historyk — co może król, który jest rzeczywiście ojcem swoich poddanych ». Wszędzie nazywano go ojcem sierot i ubogich, bo najszczęśliwszym był, gdy mógł rozdawać jałmużnę. Umarł w 1066 r.

Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.

Od redakcji

Święty Edward urodził się około 1003 roku w Islip koło Oksfordu – król Anglii w latach 1042–1066, ostatni władca z dynastii Wessex na tronie angielskim, koronowany 3 kwietnia 1043 roku w Winchesterze. Przywiązany do Mszy św. i modlitwy Kościoła, hojnie wspomagał ubogich oraz odbudował kościół opactwa św. Piotra w Westminsterze, gdzie został pochowany. Zmarł 5 stycznia 1066 r., a w 1161 r. Papież Aleksander III zaliczył go w poczet świętych. Dzisiejsza data święta upamiętnia uroczyste przeniesienie jego relikwii 13 października 1163 r., dokonane przez św. Tomasza z Canterbury. Czczony od XIV wieku jako główny patron Anglii i angielskich królów, pozostaje wzorem monarchy, który dochował wierności Chrystusowi w życiu i sprawowaniu władzy. Jego przykład przypomina, iż również na tronie można służyć Bogu, a troska o powierzony lud i miłosierdzie względem ubogich należą do obowiązków chrześcijańskiego monarchy.

W opisie mszalnym znajduje się pomyłka dotycząca pokrewieństwa: św. Edward Wyznawca był bratankiem św. Edwarda Męczennika, nie jego wnukiem. Tekst reprintu pozostawiamy w oryginalnym brzmieniu.

Źródło uzupełnienia: The Catholic Encyclopedia (1909), hasła St. Edward the Confessor i St. Edward the Martyr.