10. rocznica śmierci arcybiskupa Adama (Dubeca)

Żyłeś pobożnie w wierze, nadziei, miłości, cichości, czystości i w godności kapłańskiej, godny pamięci. Przeto Bóg przedwieczny, dla którego trudziłeś się, sam umieści Twego ducha w miejscu światłości i piękna, gdzie znajdują odpoczynek sprawiedliwi, otrzymasz na sądzie Chrystusa odpuszczenie grzechów i wielkie miłosierdzie (troparion z rytu pogrzebu kapłańskiego).

Śp. arcybiskup Adam (Aleksander Dubec) urodził się w łemkowskiej wsi Florynka w 1926 roku. Przeszedł ciernisty szlak życiowy – doświadczenie wojny, tragiczne wysiedlenie 1947 roku, życie na obczyźnie. Kapłaństwo w życiu arcybiskupa Adama stało się oddaną służbą prawosławnej Cerkwi i swojemu narodowi.

W 1964 roku święcenia kapłańskie przyjął z rąk arcybiskupa łódzkiego i poznańskiego Jerzego (Korenistowa). Służbę kapłańską niósł w parafiach w Wysowej-Zdroju, Kalnikowie i Sanoku.

18 stycznia 1983 r. złożył śluby zakonne z imieniem Adam i został podniesiony do godności archimandryty. 30 stycznia 1983 odbyła się jego chirotonia biskupia. Do 22 września 1983 był wikariuszem Diecezji Warszawsko-Bielskiej (z tytułem biskupa lubelskiego), a następnie objął przewodnictwo restytuowanej, po 292 latach, prawosławnej Diecezji Przemyskiej (Przemysko-Nowosądeckiej) z siedzibą w Sanoku. W 1996 został podniesiony do godności arcybiskupiej.

Zmarł 24 lipca 2016 w godzinach popołudniowych w szpitalu w Sanoku w 90. roku życia. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 27 lipca 2016 w Sanoku pod przewodnictwem Jego Eminencji, Wielce Błogosławionego Metropolity Warszawskiego i całej Polski Sawy, po czym ciało zostało przewiezione do Krynicy-Zdroju i złożone w krypcie pod cerkwią św. Włodzimierza Wielkiego.

24 lipca w dzień niebiańskiego wspomnienia św. równej apostołom Olgi w X rocznicę śmierci śp. Arcybiskupa Adama w cerkwi pw. św. Włodzimierza Wielkiego w Krynicy-Zdroju sprawowana była św. Liturgia i panichida nad grobem władyki Adama.

Nabożeństwom przewodniczył ordynariusz Diecezji Przemysko-Gorlickiej arcybiskup Paisjusz w asyście 7. duchownych i protodiakona. Śpiewał chór parafialny pd. Piotra Trochanowskiego. Po Ewangelii ze słowem do wiernych zwrócił się ks. mitrat Julian Feleńczak, w którym przypomniał ziemski szlak władyki.

Po zakończeniu św. Liturgii procesyjnie przeszliśmy do dolnej cerkwi pw. św. św. Cyryla i Metodego (znajdującej się w krypcie pod ołtarzem cerkwi św. Włodzimierza), w której spoczywa arcybiskup Adam. Nad Jego grobem sprawowana była panichida.

Na zakończenie Jego Ekscelencja, arcybiskup Paisjusz w swym słowie zwrócił uwagę na fakt, iż śp. arcybiskup Adam przyszedł na świat w 1926 roku – kiedy to Łemkowie zaczęli powracać do wiary ojców św. Prawosławia po 235 latach przebywania w ciemności unii. Pan Bóg widząc wielką wiarę naszych przodków daje im nowego apostoła w osobie przyszłego władyki, który poprowadzi przyszłe pokolenia drogą miłości do Cerkwi prawosławnej, swej kultury, języka i tradycji.

Dzisiaj stojąc przy Jego grobie zadajmy sobie pytanie czy godnie wypełniamy testament największego z Łemków, czy nie błądzimy po ścieżkach współczesnego świata kuszącego nas dobrami materialnymi i tym samym zwodzącego z drogi prowadzącej poprzez Cerkiew do zbawienia?! Oddajmy siebie Cerkwi i naszej tradycji tak jak to uczynił Śp. Władyka Adam, który przeszedł tutaj na ziemi łzy i poniżenia, ale zachował wielką wiarę i przyniósł Bogu w ofiarę swoje życie i to wszystko co po sobie zostawił. Naśladujmy go i tylko wtedy będziemy mogli w duchowym spokoju wypowiedzieć słowa apostoła Pawła: Toczyłem piękny bój. Bieg ukończyłem. Wiarę — zachowałem. Teraz czeka na mnie wieniec sprawiedliwości, który w tym Dniu da mi Pan, sędzia sprawiedliwy, a nie tylko mnie — da go wszystkim, którzy z utęsknieniem oczekują Jego przyjścia (II Tym. 4:7-8).

Wieczna Tobie pamięć godny czci i pamięci arcybiskupie Adamie!

ks. prot. Jarosław Grycz